Sól­ey Tómas: Við þurfum að standa með Vöndu

Sól­ey Tómas­dóttir kven­skörungur segir auð­mýkt Vöndu Sigur­geirs­dóttur formanns KSÍ og á­herslan sem hún hefur lagt á til­finningar sínar og van­líðan til marks um að hún hafi ekki og ætli sér ekki að taka upp karl­læga nálgun í starfi.

Sól­ey ræðir Vöndu og mikil­vægi þess að staðið sé með henni í nýjum föstu­dags­pistli sínum. Hún segir svör Vöndu vegna hneykslis­mála innan KSÍ ger­ólík því sem þjóðin hafi átt að venjast.

„Þegar Vanda var spurð hvers vegna hún hefði hunsað fyrir­spurnir og sím­töl fjöl­miðla eftir upp­sögn að­stoðar­lands­liðs­þjálfarans svaraði hún: „Ég ætla bara að vera hrein­skilin. Ég var alveg buguð eftir þetta. Mér fannst þetta hrika­lega sorg­legt og ég var sorg­mædd í hjartanu mínu. [...] Ég hefði bara farið að gráta. [...] Ég bara treysti mér ekki í þetta.“ Þetta svar var ger­ólíkt öllu því sem við höfum heyrt frá for­verum Vöndu, eða körlum í á­hrif­stöðum yfir höfuð.“

Sól­ey segir auð­mýkt Vöndu og á­herslan sem hún leggur á eigin til­finningar og van­líðan lík­lega einu stærstu yfir­lýsingu sem komið hefur frá konu sem brotið hefur gler­þak.

Raun­veru­leg hætta að Vöndu verði steypt af stóli

„Við­brögð hennar og á­herslur eru til marks um að hún hafi ekki og ætli sér ekki að taka upp karl­læga nálgun í starfi.

Þessi yfir­lýsing vekur von en á sama tíma ugg. Það er raun­veru­leg hætta á að Vanda verði ekki viður­kennd sem al­vöru for­maður til fram­tíðar, heldur sé hún tíma­bundin hrein­gerningar­kona vegna klúðursins.

Takist henni að endur­heimta traust al­mennings gagn­vart KSÍ er lík­legt að mörgum finnist hún hafi gert sitt og að strákarnir geti haldið á­fram með al­vöru­málin. Takist henni það ekki er lík­legt að henni verði kennt um, en ekki körlunum sem ollu vandanum.

Sól­ey segir að sé vilji til breytinga, ekki bara í KSÍ heldur al­mennt á gildum og við­miðum for­ystu­fólks verði að standa með Vöndu.

„Skilja hennar flóknu stöðu og styðja hana til á­fram­haldandi for­ystu í knatt­spyrnu­sam­bandinu. Hún mun ekki bara breyta knatt­spyrnunni, heldur er hún fyrir­mynd sem fólk af öllum kynjum í á­byrgðar­stöðum þarf á að halda.“