Smári Mc­Cart­hy: Klúðrið skrifast á Sjálf­stæðis­flokkinn – „Núna snýst þetta um að maka krókinn“

Smári Mc­Cart­hy, þing­maður Pírata, segir að kerfið sé búið að grafa svo mikið undan í þágu einka­fyrir­tækja að kerfið gæti ekki virka á til­skilinn hátt án þeirra. „Það skrifast á Sjálf­stæðis­flokkinn og ham­fara­kapítal­ismann þeirra, fyrst og fremst, á­samt þeirra við­hlæj­endum í öðrum flokkum.“

Þetta segir Smári í pistli á Face­book-síðu sinni en til­efnið er mál Ís­lenskrar erfða­greiningar og á­kvörðun Kára Stefáns­sonar, for­stjóra fyrir­tækisins, að hætta að sjá um skimun fyrir CO­VID-19 á landa­mærunum frá og með næstu viku. Smári segir að vanda­málið sé ekki það að Ís­lensk erfða­greining hafi á­kveðið að láta ekki mis­nota sig til ei­lífðar án samninga og sam­ráðs.

„Það er nefni­lega rétt sem Kári Stefáns­son segir: Sýkla- og veiru­fræði­deild LSH ætti undir öllum eðli­legum kring­um­stæðum að vera nægi­lega vel út­búin tækjum, að­föngum og mann­skap til að geta tekist á við þetta verk­efni. LSH ætti heilt yfir að vera betur í stakk búið en það er. Það er ekki skortur á fag­þekkingu eða vilja til verksins, þvert á móti. En það er búinn að vera við­varandi skortur á fjár­magni,“ segir Smári.

Hann segir að þetta sé ekki bara bundið við heil­brigðis­kerfið. „Sama hvert litið er hefur Sjálf­stæðis­flokkurinn undan­farna ára­tugi notað valda­stöðu sína til að moka verk­efnum yfir á einka­geirann, oftast með um 30% meiri kostnaði, og á­byrgðin á­fram hjá ríkinu.“

Smári bendir á að ein­hvern veginn hafi okkur tekist að byggja Ölfus­ár­brú árið 1945 – þegar landið var ný­stofnað, fá­tækt og ný­komið undan seinni heims­styrj­öldinni – en í dag sé það lífsins ó­mögu­legt að byggja brú án þess að fá einka­aðila að verk­efninu. Þrátt fyrir að Ís­land sé eitt ríkasta land heims.

„Það eina sem breyttist var við­horf þeirra sem sitja að völdum ár eftir ár, ára­tug eftir ára­tug, til þess hvert hlut­verk þeirra sé. Einu sinni snérist þetta um að búa til gott sam­fé­lag. Núna snýst þetta um að maka krókinn,“ segir Smári.

Smári segist viður­kenna að það sé svo­lítið á­nægju­legt að sjá ríkis­stjórnina, sem getur ekki tekið auð­veldustu á­kvarðanir um al­manna­hag, fá ær­lega á baukinn frá einum einka­aðilum sem Sjálf­stæðis­menn hömpuðu á sínum tíma. „Þótt ég hefði gjarnan viljað sleppa því að sjá Kára Stefáns­son taka enn eitt frekju­kastið, sér­stak­lega þegar það gæti bitnað á al­manna­heilsu og öryggi.“

Smári segir að þórðar­gleðin sé vont nesti og spyr hvort ekki væri betra ef ríkis­stjórnin tæki sig til og gerði það sem gera þyrfti til að Sýkla- og veiru­fræði­l­deild geti sinnt um­ræddum skimunum. „Og það án þess að brenna út starfs­fólkið í leiðinni? Það væri fínt. En ég ætla ekki að halda niður í mér andanum. Vil ekki verða jafn blár og skepnan sem bjó til vanda­málið.“