Slæmar fréttir fyrir Ís­lendinga sem þjást af frjó­korna­of­næmi

„Um þessar mundir má sjá ó­venju mikinn fjölda karl­rekla á birkitrjám á höfuð­borgar­svæðinu og getur það verið vís­bending um að ó­venju­mikið verði um birkifrjó í byrjun sumars,“ segir Steinn Kára­son, garð­yrkju­fræðingur og um­hverfis­fræðingur, í að­sendri grein í Morgun­blaðinu.

Í grein sinni bendir Steinn á að Birki vaxi um allt land og sé raunar ena inn­lenda trjá­tegundin sem myndar sam­fellda skóga. Frjó­tíminn hefst að jafnaði í maí en það fer þó nokkuð eftir lands­hlutum og tíðar­fari. Það stendur yfir­leitt í tvær til þrjár vikur og er háð úr­komu, veðri og vindum.

Eins og Steinn bendir á eru vís­bendingar um að mikið verði um birkifrjó í byrjun sumars.

„Kenningin er því sú að ef veður haldist þurrt og hlýtt með hægum vindi megi spá ó­venju miklu magni birkifrjóa. Mikið frjó­magn getur leitt af sér mikla og góða frjóvgun og mikla og góða upp­skeru á birki­fræi í haust,“ segir hann en birkifrjó eru einnig skæður of­næmis­valdur eins og fjöl­margir Ís­lendingar sem þjást af frjó­korna­of­næmi ef­laust vita.

„Auk birkifrjósins eru á Ís­landi einkum tvær gerðir frjó­korna sem koma af stað of­næmi, en það eru gras­frjó og súru­frjó. Frjó­of­næmi er mjög al­gengt vanda­mál sem fer vaxandi hjá ung­mennum fram að tví­tugs­aldri en dregur úr eftir tví­tugt. Sjald­gæft að fólk fái ein­kenni frjó­of­næmis í fyrsta sinn eftir fer­tugt. Sam­kvæmt niður­stöðum úr ís­lenskri rann­sókn sýnir u.þ.b. 4% fólks næmi fyrir trjám. Slag­viðri getur þó sett strik í reikninginn og dregið úr frjó­magni í lofti og hamlað fræ­upp­skeru,“ segir Steinn og bætir við að sveppir og mygla geti einnig herjað á rekla birkisins þegar þeir taka að þroskast.

Annars­konar ó­værur geta einnig sett strik í reikninginn, til dæmis birki­hnúð­mý, birki­feti, birki­þéla, birki­kemba og ryð­sveppir.

Á Vísinda­vefnum má lesa um frjó­korna­of­næmi.