Skýrslu­taka í máli blaða­manna gegn Páli: „Mér var brugðið, ég viður­kenni það. Og er ég nú ýmsu vanur.“

Blaða­mennirnir Þórður Snær Júlíus­son og Arnar Þór Ingólfs­son segjast báðum hafa brugðið við að lesa um­mæli bloggarans Páls Vil­hjálms­sonar frá því í apríl 2022. Um­mælin vegi að per­sónu­legum og fag­legum heiðri þeirra. En Páll sakaði þá um að eiga aðild að byrlun og stuldi síma skip­stjórans Páls Stein­gríms­sonar. Þetta kom fram í skýrslu­töku í aðal­með­ferð æru­meiðingar­máls blaða­mannanna gegn Páli Vil­hjálms­syni í morgun, enFrétta­blaðið greinir frá.

„Það hefur verið stans­laust skrifað og ýmis­legt gefið í skyn. Þegar það var bein­línis sagt að við hefðum tekið þátt í glæp var mér nóg boðið,“ sagði Arnar Þór sem fyrstur gaf skýrslu.

„Mér var brugðið, ég viður­kenni það. Og er ég nú ýmsu vanur,“ sagði Þórður sem kom á eftir og svaraði spurningum lög­manns síns, Vil­hjálms H. Vil­hjálms­sonar.

Páll gaf ekki skýrslu og lög­maður hans, Sigurður G. Guð­jóns­son, spurði blaða­mennina að engu.

Báðir höfnuðu Þórður og Arnar að hafa nokkra að­komu að um­ræddum meintum glæp. Þórður sagði þetta sam­særis­kenningu sem Páll við­hefði um sig og kollega sína. Væri þessi sam­særis­kenning tekin upp af megin­straums­fjöl­miðlum, svo sem Morgun­blaðinu og þættinum Bítinu á Bylgjunni, og fjallað um þetta eins og hefð­bundna þjóð­fé­lags­um­ræðu. Það tæki tíma og orku að út­skýra fyrir fólki að þetta ætti enga stoð í veru­leikanum.

Vil­hjálmur spurði blaða­mennina um yfir­heyrslu lög­reglunnar í ágúst síðast­liðnum. Þeir svöruðu báðir að rann­sóknin lyti að brotum á 228. og 229. greinar hegningar­laga, það er brotum gegn einka­lífi. Ekki að byrlun né síma­stuldi. Þórður sagði að í málinu hefði komið fram að skýrsla réttar­meina­fræðings sýndi að ekki væri hægt að sína fram á að Páli Stein­gríms­syni hefði verið byrlað.

Rann­sóknin stendur enn yfir og sagði Arnar að þeir hefðu óskað eftir því að henni yrði flýtt.

Þórður sagði Páli Vil­hljáms­syni hefði verið boðið að leið­rétta um­mæli sín, án þess að þurfa að greiða nokkuð, en því hafi verið hafnað.