Sjúkra­þjálfari segir þetta besta lyfið við slit­gigt: „Ekki ó­hjá­kvæmi­legur fylgi­fiskur hækkandi aldurs“

Í dag er al­þjóð­legur dagur sjúkra­þjálfunar og í til­efni þess skrifar Gunnar Viktors­son, sjúkra­þjálfari gein á Vísi um slit­gigt.

„Slit­gigt er al­gengasti sjúk­dómurinn sem leggst á liði og er al­gengasta or­sök minnkaðrar hreyfi­getu hjá eldra fólki. Þó að tíðni slit­gigtar aukist með hækkandi aldri kemur hún ó­sjaldan fyrir hjá fólki strax á þrí­tugs- og fer­tugs­aldri. Slit­gigt getur komið fyrir víða í líkamanum en leggst oftast á hné, mjaðmir og hendur. Þetta er al­þjóð­legt vanda­mál, 520 milljónir manna um allan heim hafa slit­gigt. Slit­gigt er ekki nýr sjúk­dómur en vaxandi. Á árunum 1990 til 2019 varð 48% aukning á fjölda fólks um allan heim sem þjáist af slit­gigt. Ná­kvæmar or­sakir slit­gigtar eru ó­þekktar en þekktir þættir sem auka líkurnar á slit­gigt eru meðal annars: of­þyngd eða of­fita, fyrri saga um á­verka, að­gerð eða of­notkun á liðum. Einnig er slit­gigt al­gengari í sumum fjöl­skyldum en öðrum og al­gengari meðal kvenna en karla,“ skrifar Gunnar.

„Slit­gigt er sjúk­dómur, við skulum hafa það á hreinu. Það er al­rangt að líta þannig á að um sé að ræða eðli­legt slit eins og þegar vélar og verk­færi slitna við notkun. Slit­gigt er ekki ó­hjá­kvæmi­legur fylgi­fiskur hækkandi aldurs, við fáum ekki öll slit­gigt með aldrinum. Sjúk­dómurinn slit­gigt stafar af ó­jafn­vægi milli upp­byggingar og niður­brots lið­brjósks sem leiðir svo til skertrar starfs­getu liðarins. Þetta getur byrjað með smá­vægi­legum á­verka. Í upp­hafi hefur líkaminn tök á að gera við skemmdir á lið­brjóskinu. Eftir því sem sjúk­dómurinn á­gerist getur líkaminn ekki haldið í við skemmdirnar og brjósk fer að þynnast, beinnabbar myndast og bólga kemur í liðinn. Ein­kennin sem geta fylgt eru verkur, skerðing á færni, minni vöðva­kraftur og stífni í liðnum. Þetta allt leiðir svo af sér minnkuð lífs­gæði,“ heldur hann á­fram.

„Það er mjög mis­jafnt hvernig slit­gigt þróast hjá fólki. Einungis þriðjungi versnar með tímanum og margir upp­lifa fram­farir hvað varðar verki og færnis­kerðingu. Margs konar með­ferð er í boði. Ýmsar að­gerðir eins og t.d. lið­skipta­að­gerðir koma til greina en rann­sóknir sýna þó að einungis um 10% allra með slit­gigt verða það slæmir að þörf er á skurð­að­gerð. Lyfja­með­ferð og stoð­tæki geta í mörgum til­vikum hjálpað. Grunn­með­ferð við slit­gigt, sú sem allir slit­gigtar­sjúk­lingar hafa gagn af og öllum á að standa til boða er samt þjálfun, að­stoð við að létta sig (ef þörf er á) og fræðsla.“

„ Fræðsla hefur já­kvæð á­hrif á verki, virkni, hreyfingu og á þyngdar­stjórnun. Þyngdar­tap getur minnkað líkurnar á að fólk þrói með sér slit­gigt og minnkað ein­kenni hjá fólki sem þegar er með slit­gigt. Hreyfing og þjálfun eru samt í fyrsta sæti þegar kemur að vali á með­ferð og for­vörnum við slit­gigt. Þjálfun hentar öllum sem eru með slit­gigt því hægt er að­laga hana að þörfum ein­stak­lingsins til að tryggja að hún sé bæði örugg og á­hrifa­rík. Í því eru sjúkra­þjálfarar sér­fræðingar. Sjúkra­þjálfari getur hjálpað þér að búa til réttu æfinga­á­ætlunina fyrir þig sem eykur vöðva­styrk, dregur úr stífni í liðum, við­heldur eðli­legu hreyfi­mynstri og eykur virkni og færni í dag­legu lífi.“

„Þjálfun minnkar verki, eykur líkam­lega færni, bætir vöðva­styrk og dregur úr stífni. Þjálfun hefur sem sagt já­kvæð á­hrif á öll ein­kenni slit­gigtar og virkar bæði sem for­vörn og með­ferð. Auð­vitað hefur þjálfun líka auka­verkanir eins og; bætt jafn­vægi aukna orku, aukið þol og bætt skap og svefn. Svo maður tali nú ekki um góð á­hrif á blóð­þrýsting og blóð­sykur. Ekki ama­legar auka­verkanir það,“ skrifar Gunanr að lokum.