Sigur­jón með stöðuga verki eftir slysið: Kannast ekki við lýsingu Ás­mundar

Sigur­jón M. Egils­son, rit­stjóri Miðjunnar, segir að ís­lenska heil­brigðis­kerfið sé ekki jafn magnað og Ás­mundur Frið­riks­son, þing­maður Sjálf­stæðis­flokksins, lýsir því.

Ás­mundur greindi frá því í færslu um helgina að hann hefði ný­lega fengið nýjan gervi­lið í vinstra hné. Hrósaði Ás­mundur ís­lenska heil­brigðis­kerfinu í há­stert og sagði að allt skipu­lag í kringum að­gerðina hefði verið til fyrir­myndar.

„Ég er fullur þakk­lætis til heil­brigðis­starfs­fólksins okkar fyrir öll af­rek þeirra,“ sagði Ás­mundur.

Sigur­jón skrifar pistil á vef sinn, Miðjuna, þar sem lýsir sinni upp­lifun af ís­lensku heil­brigðis­kerfi. Segir hann að kerfið sé ekki jafn stór­feng­legt og Ás­mundur lýsir.

„Við erum ef­laust allt of mörg sem tökum ekki undir fögnuð þing­mannsins. Mér er ó­ljúft að skrifa um sjálfan mig, en ætla samt að gera það,“ segir Sigur­jón sem lenti í al­var­legu vél­hjóla­slysi árið 2014.

„Tauga­skemmdir sjá til þess að ég er með stöðuga verki. Stundum allt of mikla. Oft ó­þolandi. Margt hefur verið reynt. Reykja­lundur var það besta. Svo kom að verka­sviði Land­spítalans. Fyrir um ári var reynt að sprauta sterum þar sem verkirnir myndast. Það dugði ör­fáa daga. Þá var næst að reyna ein­hvers­konar rafað­gerð. Svo kom Co­vid. Það var hringt og sagt að þess vegna yrði að fresta „að­gerðinni“. Ég beið og ég beið og ég beið.“

Sigur­jón segir að svo hafi verið hringt frá spítalanum og honum tjáð að læknirinn væri hættur. Lofað var að mál hans yrði borið undir aðra lækna og hann látinn vita strax. „Nú bíð ég og bíð ég og bíð ég.“

Sigur­jón segir að kannski sé ís­lenska heil­brigðis­kerfið ó­trú­lega magnað kerfi. Það sé mögu­lega rétt hjá Ás­mundi en upp­lifun hans sé önnur.

„Þegar verkirnir verða hvað verstir hugsa ég mér hvort ekki sé léttast að hætta þessu bara. Stökkva fyrir björg. En það er á­byrgðar­leysi. Þannig hugsunum verður að ýta frá sér. Þær er samt ekki hægt að deyða. Þær koma aftur og aftur og aftur.“

Sigur­jón veltir fyrir sér hvernig staðan er hjá­öllum hinum sem eru með á­móta verki og býr kannski ekki við góða fé­lags­lega eða fjár­hags­lega stöðu. „Hefur það stokkið fyrir björg?“

Hann segir að betra sé að segja nei strax en draga fólk á asna­eyrunum í langan tíma. Hann endar pistilinn á þessum orðum:

„Rétt er að óska Ás­mundi góðs bata. Samt verður hann að vita að heil­brigðis­kerfið er ekki eins stór­feng­legt og hann heldur. Alls ekki.“