Sigur­jón leggur til að öll heimili landsins fái skuldir af­skrifaðar: „Ég sé fyr­ir mér 40% yfir alla lín­una“

„Ég hef oft spurt mig þeirr­ar stóru spurn­ing­ar um hvað póli­tík­in snú­ist í dag og alltaf kom­ist að sömu niður­­­stöðu: Stefna stjórn­valda hér á landi er að koma skuld­um auð­valds­ins (hruns­ins) yfir á al­­menn­ing, rétt eins og gerðist eft­ir hrun fjár­­mála­­kerf­is­ins,“ segir Sigur­jón Haf­steins­son, íbúi í Reykja­nes­bæ, í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag.

Í grein sinni viðrar Sigur­jón á­hyggjur sínar af stöðu efna­hags­mála og miklu at­vinnu­leysi, en það er hvergi meira en í hans heima­bæ, Reykja­nes­bæ. Leggur hann til að öll heimili fái skuldir af­skrifaðar til að mæta því höggi sem mörg heimili eru farin að finna fyrir. Segir hann að tími rétt­lætis og jafnaðar sé genginn í garð og það ætti öllum kjörnum full­trúum og þeim sem kalla eftir nýju um­boði þjóðarinnar að vera ljóst nú þegar stutt er til kosninga.

„Enn þann dag í dag lif­ir fjöldi barna við sára fá­tækt hér á landi, enn höf­um við ein­stak­linga sem þurfa að lifa und­ir fá­tækt­ar­­mörk­um, hræðsla, ör­vænt­ing, grát­ur og gnístr­an tanna er alls­ráðandi. Þetta er ein­mitt sú staða sem of­an­­greind­ir hóp­ar fólks upp­­lifa í landi alls­­nægta, Ís­landi, þar sem all­ir eiga að geta haft það skít­­sæmi­­legt. Þessu ætl­um við að breyta og það mun ger­ast með sam­taka­­mætti þjóðar­inn­ar því upp­­­gjör er í vænd­um á nýju ári,“ segir hann.

Sigur­jón segist oft hafa spurt sig þeirr­ar stóru spurn­ing­ar um hvað póli­tík­in snú­ist í dag. Hann hefur alltaf komist að sömu niður­stöðu, að stefna stjórn­valda sé að koma skuldum auð­valdsins yfir á al­menning.

„Ég sé fyr­ir mér að eina leiðin, þ.e.a.s. ef fólk ætl­ar sér ekki hrein­­lega að upp­­lifa gjald­þrot o.fl. slíku tengt, sé að stjórn­völd, bank­ar og líf­eyr­is­­sjóðir af­­skrifi skuld­ir í stað þess að bæta á þær. Ég sé fyr­ir mér af­­skrift­ir um 40% skulda yfir alla lín­una, það er það eina sem gæti hugs­an­­lega komið okk­ur út úr þeirri kreppu sem blas­ir við okk­ur næstu árin,“ segir hann.

Sigur­jón kveðst vera þeirrar skoðunar að peningar séu ekki bara á­vísun á verð­mæti. „Þeir eru frek­ar spurn­ing um völd sem viss­ir aðilar, ætt­ir o.fl., eru ekki til­­bún­ir að gefa þjóðinni eft­ir. Raun­in er bara önn­ur í dag: Við al­­menn­ing­ur, þjóðin, get­um og ætl­um að breyta því við­horfi á kom­andi kosn­inga­ári því öll­um lands­­mönn­um er það orðið kunn­ugt að allt eru þetta mann­anna verk og þau verk virka á báða vegu,“ segir hann og hvetur lands­menn til að taka höndum saman á nýju ári og gera kröfuna skýra: „Launa­­fólk, fjöl­­skyld­ur og heim­ili, elli­líf­eyr­is­þegar og ör­yrkj­ar ætla sér ekki að taka skell­inn enn eina ferðina vegna þeirra að­stæðna sem nú blasa við með því að taka á sig stig­hækk­andi af­­borg­an­ir lána, sem end­ar bara á einn veg; með gjald­þrot­um heim­ila og fjöl­­skyldna þessa lands. Sú tíð er liðin.“