Sigurður E. Þorvaldsson læknir leggur til að styttan af Jónasi Hallgrímssyni í Hljómskálagarðinum verði færð. Sigurður viðrar þessar vangaveltur sínar í athyglisverðri grein í Morgunblaðinu í dag.
Sigurður rifjar upp að styttan af þjóðskáldinu hafi í upphafi staðið við Lækjargötu á horni Amtmannsstígs, en hún var afhjúpuð árið 1907 til að minnast þess að öld var liðin frá fæðingu Jónasar.
Hann segir að árið 1937 hafi Félag íslenskra myndlistarmanna lagt fram tillögu um að styttan yrði færð í Hljómskálagarðinn úr Lækjargötu í tilefni af 100 ára dánarafmæli Jónasar, en hann lést árið 1845.
„Á þessum tíma munu menn hafa séð fyrir sér að garðurinn yrði í framtíðinni meiri samkomustaður en orðið hefur. Tillagan var samþykkt árið 1945 og styttan flutt tveimur árum síðar.“
Sigurður segir að í ljósi sögunnar hafi þetta ekki reynst farsæl ráðstöfun þó ugglaust hafi hún verið gerð af góðum hug.
„Nú líða dagar án þess að styttan – reist til að halda minningu Jónasar á lofti – minni í fáförnum Hljómskálagarðinum nánast nokkurn mann á að þjóðin hafi átt þetta ástsæla skáld sem greiddi stúlkunni lokka við Galtará, eggjaði til endurreisnar Alþingis – og lýsti atvikinu svo ljóslifandi að okkur finnst við hafa verið við Gunnarshólma þegar Gunnar sneri aftur. Það er reyndar býsna langt síðan fram kom að ekki væru allir sáttir við þetta staðarval,“ segir Sigurður sem rifjar upp orð Hafliða Jónssonar garðyrkjustjóra sem sagði: „ Jónasi Hallgrímssyni hefur verið troðið niður í eiði milli trjánna í lundinum sunnan Hljómskálans.“
Sigurður segir að við svona búið má ekki standa lengur.
„Liggur ekki beint við að nú, þegar hillir undir að frjótt starf hefjist í Húsi íslenskunnar, verði styttan af Jónasi Hallgrímssyni, sem ort hefur fegurst um „ástkæra ylhýra málið“, færð í umhverfi Húss íslenskunnar og Þjóðarbókhlöðunnar á Degi íslenskunnar, fæðingardegi Jónasar? Það ágæta fólk, sem sinnir minnisvarðamálum höfuðborgarinnar og hefur margt gott gert, hefur hér verk að vinna í samstarfi við þau sem ráða áðurnefndum menningarstofnunum.“
