Sigurður svekktur: „Ekki leng­ur besta sund­laug­in í Reykja­­vík“

„Laug­ar­­dals­­laug er frek­ar sóða­leg. Það er ekki starfs­­mönn­um að kenna, miklu frek­ar borg­ar­yf­ir­völd­um sem virðist vera ná­­kvæm­­lega sama um laug­ina, veita ekki nægt fé til við­halds og þrifa,“ segir Sigurður Sigurðar­son, ráð­gjafi og buslari, í að­sendri grein í Morgun­blaðinu í dag.

Í grein sinni skrifar Sigurður um á­standið í Laugar­dals­laug sem mætti vera betra, ef marka má skrif hans.

Sigurður bendir á að laugin hafi verið lokuð frá 23. mars til 18. maí síðast­liðinn vegna heims­far­aldursins. Tíminn hafi verið notaður til við­halds, enda hafi sund­laugar­gestir komið í vel þrifna búnings­klefa með ný­lökkuðu tré­verki þegar laugin opnaði aftur.

„Svo tóku ýms­ir góð­borg­ar­ar eft­ir smá­­at­riðunum sem höfðu gleymst. Renn­urn­ar í laug­inni voru ó­þrifn­ar, þær eru græn­ar, þó ekki fag­ur­græn­ar. Tröpp­ur upp úr laug­inni voru jafn skít­ug­ar og fyrr. Við pott­ana voru tvær efstu tröpp­urn­ar svo skít­ug­ar að þar áttu smá­­gerð skor­kvik­indi líf­væn­­legt land­­nám. Skít­ur­inn hef­ur síðan haldið á­fram að safn­ast þar sam­an og jafn­vel á milli potta. Blátt plast sem ein­hvern tím­ann var sett á bakka laug­ar­inn­ar og víðar er sums staðar orðið græn­­leitt af ó­þrif­um.“

Sigurður segir að í rigningu leki vatn ofan úr stúkunni og í salt­pottinn. Þá megi vera að hand­riðin við pottana hafi verið lökkuð meðan á lokuninni stóð en það breyti ekki þeirri stað­reynd að þau séu enn kol­ryðguð. „Ryð­brunnið gat er á hand­riði á aust­asta heita pott­in­um og hugs­an­­lega fleir­um.“

Sigurður heldur á­fram og bendir á að í „svo­kölluðum“ nudd­potti séu gráar ólar sem potta­gestir geta stungið höndum sínum í. „Þær hafa varla nokkru sinni verið þrifn­ar og eru orðnar dökk­ar af skít eft­ir nún­ing þúsunda handa. Ef­­laust má í þeim greina ótal líf­­sýni. Skyld'ann Kári vita af'essu?“

Sigurður segir að nokkrir dagar séu síðan einn sund­laugar­gesturinn lét ó­á­nægju sína í ljós. Sá greip í sund­laugar­vörð og benti honum á nokkur af þeim at­riðum sem hér hafa verið nefnd. „Sá kom af fjöll­um,“ segir Sigurður.

„Næt­ur­vakt­in sér um þrif­in,“ sagði vörður­inn, en lofaði að koma at­huga­­semd­um á fram­­færi. Dag­inn eft­ir var búið að þrífa, að minnsta kosti að nafn­inu til,“ segir hann.

Sigurður segir að hann ætli ekki að fjalla sér­stak­lega um búnings­klefana en bendir á að gestir af báðum kynjum fari ekki í sturtu og mengi því laugar­vatnið fyrir öðrum. „Um það má skrifa lang­an pist­il,“ segir hann en í pistli hans í Morgun­blaðinu eru birtar nokkrar myndir sem sýna stöðu mála.

„Mynd­irn­ar sem fylgja voru tekn­ar eft­ir „þrif­in“. Af þeim má ráða að enn er mikið verk ó­unnið. Sum­ir myndu orða það þannig að kom­in sé tími á gagn­­gera end­ur­nýj­un á laug­inni. Mynd­irn­ar skýra sig sjálf­ar. Þó má vekja at­hygli á einni. Greina má að tvær plönt­ur hafa skotið rót­um í tröpp­um ofan í heit­an pott. Hugs­an­­lega er þetta smári. Já, það er líf í laug­un­um, jafn­vel eft­ir lok­un.“

Sigurður segir að þá komi fyrir að sturturnar verði sjóð­heitar og stundum ís­kaldar. Þá séu pottarnir sjaldnast með sama hita­stigi frá einum degi til annars.

„Þetta er ó­nýtt drasl,“ sagði sund­laug­ar­vörður þegar kvartað var við hann. Lík­­lega er það rétt, lagn­ir og stý­­ri­tæki eru ör­ugg­­lega jafn­­göm­ul laug­inni sem opnuð var árið 1968,“ segir Sigurður sem endar grein sína á þessum orðum:

„Hversu lengi á að bjóða gest­um upp á svona sund­laug? Hvernig stend­ur á því að Laug­ar­­dals­­laug er ekki leng­ur besta sund­laug­in í Reykja­­vík? En á­gæti les­andi, ekki spyrja mig hvers vegna ég fer nær dag­­lega í þessa laug.“