„Vandi æðstu stjórnenda Reykjavíkurborgar við að hlífa viðkvæmustu þjónustunni við borgarbúa á kostnað meintra gæluverkefna og óþarfa í rekstri hennar er pólitískt stórverkefni,“ skrifar Sigmundur Ernir Rúnarsson, ritstjóri Fréttablaðsins í leiðara dagsins.
„Að hluta til er þessi vandi aðfluttur, en að ríkari hluta heimagerður. Hvað fyrrnefnda atriðið varðar má heita augljóst að nágrannasveitarfélög Reykjavíkur, sem flest hver eru undir stjórn hægrimanna, reiða sig á þjónustu höfuðborgarinnar, einkum hvað félags- og velferðarmál varðar,“ skrifar Sigmundur
„Í því efni má benda á að þriðjungur þeirra sem nýta sér þjónustu gistiskýlanna í Reykjavík kemur frá öðrum nærliggjandi sveitarfélögum. Og eins er athyglisvert að einungis Reykjavík og Hafnarfjörður, af öllum kaupstöðunum á höfuðborgarsvæðinu, sjá sér fært að taka á móti flóttamönnum frá stríðshrjáðum svæðum á borð við Úkraínu. Aðrir bæir telja sig vera stikkfrí.“
Hann segir þetta auðvitað ekkert annað en pilsfaldakapítalismi af aumustu sort.
„ En svona á pólitíkin það til að haga sér á kaldari kantinum. En vinstrimenn, sem farið hafa fyrir stjórn borgarinnar um árabil, verða líka að horfa í eigin barm,“ skrifar Sigmundur.
„Og þeir geta síst af öllu velt ábyrgðinni af fjárhagsvanda borgarinnar yfir á aðra, þótt þeir teiki hana í ofantéðum málaflokkum.: Tvennt er augljósast. Mannaráðningar hafa farið úr böndunum á undanförnum árum. Borgin hefur verið engu skárri en ríkisvaldið við að soga til sín mannskap úr einkageiranum – og fyrir vikið hefur borgarstarfsmönnum fjölgað um tuttugu og fimm af hundraði á sama tíma og borgarbúum hefur fjölgað um tíu prósent.“
„Af sjálfu leiðir að einhvers staðar hanga jakkarnir á auðum stólum skriffinnskunnar.: Þetta leiðir auðvitað hugann að því að Reykjavíkurborg hefur á síðustu árum verið að færa út kvíarnar hvað margvíslega starfsemi varðar, sem nær langt út fyrir lögbundið kjarnahlutverk hennar. Hún er farin að sinna málaflokkum sem eiga ekkert að vera á hennar forræði.“
„Það er hvergi að finna heimild í sveitarstjórnarlögum um að Reykjavíkurborg skuli eiga og reka upplýsingadreifingarfyrirtæki á borð við Ljósleiðarann ehf., malbikunarfyrirtækið Höfða ehf., eða koltvísýringssöfnunar- og jörðunarfyrirtækið Carbfix.
Samkvæmt sveitarstjórnarlögum fer líklega nærri að borginni sé óheimilt að stunda starfsemi af þessu tagi sem er að miklu leyti í samkeppni við einkarekin fyrirtæki. Fyrirtækin þrjú, sem hér eru nefnd, eru líklega um 100 milljarða króna virði,“ skrifar Sigmundur að lokum.
