Sigmundur bendir á brjálæðislegt verðlag hér á landi: „Þetta eru dæmi­sögurnar sem heyrast frá Íslandi“

„Ísland er að stimpla sig inn í hugum ferða­manna sem dýrasta land í Evrópu – og þótt víðar væri leitað,“ segir Sigmundur Ernir Rúnarsson, ritstjóri Fréttablaðsins, í leiðara blaðsins í dag.

Í leiðara sínum gagnrýnir Sigmundur verðlag hér á landi og bendir á að um langt skeið hafi Ísland verið dýrt fyrir erlenda ferðamenn.

„En nú er að verða breyting á. Eftir margra missera kreppu far­sóttar­tímans er Ís­land að stökkva fram úr öðrum dýrustu löndunum í græðgi og ó­gegnd, svo sem Noregi sem löngum hefur verið á pari við Ís­land hvað okrið varðar,“ segir hann.

Fréttablaðið hefur að undanförnu fjallað um verðlagningu á ýmsum þáttum ferðaþjónustunnar, til dæmis hótelgistingu og bílaleigum, og er óhætt að segja að Ísland skeri sig að mörgu leyti úr.

„Nætur­gisting á fjögurra stjörnu hóteli í Reykja­vík kostar meira en tvö­falt það sem sam­bæri­leg hótel á besta stað í mið­borg Osló heimta af ferða­manninum á háanna­tíma. Það sama á við um bíla­leigur. Hægt er að leigja nú um stundir hefð­bundinn fólks­bíl í Noregi á helmingi lægra verði en á Ís­landi. Og hrökkva menn þó í kút yfir ó­hæfunni í Noregi,“ segir Sigmundur í leiðara sínum.

Hann er þeirrar skoðunar að forkólfar ferða­þjónustunnar á Ís­landi verði að fara að hugsa sinn gang í þessum efnum.

„Er ætlunin að ógna orð­spori Ís­lands sem á­huga­verðs á­ætlunar­staðar með gegndar­lausri verð­bólgu, svo ó­stjórn­legri að fara verður að af­skrifa stærstan hluta ferða­manna hingað til lands, sjálfan milli­tekju­hópinn, sem jafnan hefur verið hryggjar­stykkið í túr­is­ta­flórunni hér á landi?“

Sigmundur segir að vandinn sé þó víðtækari og bendir á að þjónustan hér á landi sé oft á tíðum lélegri en gengur og gerist í þeim löndum sem verðleggja sig sem helstu lúxus-áfangastaði heims.

„Hjá nokkrum smærri bíla­leigum landsins, þar sem lukku­riddararnir ráða ríkjum í skjót­gróða­hugsuninni einni saman, er verið að leigja bíla sem eru hátt í tíu ára gamlir og eknir 200 þúsund kíló­metra, svo sem dæmin sanna. Og kunnar eru sögurnar af bilunum þessara bíla, þegar leigu­takarnir hafa þurft að panta dráttar­bíl og sitja svo sjálfir uppi með kostnaðinn af klúðrinu, á þriðja hundrað þúsund krónur,“ segir Sigmundur sem endar skrif sín á þessum orðum:

„Þetta eru dæmi­sögurnar sem heyrast frá Ís­landi. Og berast út um allan heim. Spurningin er þá líka sú hve­nær komið verður að skulda­dögum?“