Sighvatur Björgvinsson, fyrrverandi þingmaður, furðar sig á sjálftöku kaupauka hjá þingmönnum.
Hann bendir á að tímarnir hafi heldur betur breyst því þegar hann sat á þingi, meira og minna frá 1974 til 2001, hafi allir verið á þingfararkaupi og skipti þá engu hvort viðkomandi væri formaður í nefnd eða á forsetastóli.
Sighvatur viðrar þessa skoðun sína í samtali við Fréttablaðið í dag og segir að þingfararkaupið eitt og sér ætti að duga þingmönnum. Hann segir að kostnaðurinn við stjórnsýsluna sé orðinn ansi mikill.
Hann bendir á að breyting hafi orðið árið 1995 þegar þáverandi ráðherra, Ólafi G. Einarssyni, var kippt út úr ráðuneytinu og settur forseti þingsins. „Þá var ákveðið að launa Ólaf sem forseta þingsins eins og ráðherra, það hafði aldrei verið gert áður,“ segir hann. Nú séu þeir tímar að þingið launi formenn nefnda sérstaklega með uppbótum, sem aldrei hafi tíðkast.
„Svo er verið að launa formenn þingflokka sérstaklega sem aldrei var í minni tíð og líka þarf að launa formenn flokka sem samkvæmt þingskapalögum hafa þó engu hlutverki að gegna á Alþingi,“ segir Sighvatur sem segir að launin, það er þingfararkaupið, hafi dugað vel á sínum tíma.
Sighvatur segir að honum hugnist ekki breytingar ríkisstjórnarinnar með uppstokkun ráðuneyta.
„Stjórnkerfið er sjálfstæður aðili sem búið er að byggja upp á löngum tíma til að það skapi traust. Fólkið sem vinnur við þetta þarf að vera vel að sér, hver í sinni grein. Nú er verið að slíta þetta allt í sundur,“ segir hann og bætir við að þetta gæti skapað starfsfólki ráðuneytanna mikla erfiðleika.
„Tökum dæmi þegar umhverfis- og orkumál eru í sama ráðuneyti. Hvernig ætla menn að tryggja jafnvægi þarna á milli? Það verður mjög erfitt. Mér líst ekkert á þetta,“ segir hann.
Nánar er fjallað um málið í Fréttablaðinu í dag.
