Sigfús Sigurðsson, fyrrverandi landsliðsmaður í handbolta, minnist þess að í dag eru 23 ár liðin síðan hann labbaði brotinn á líkama og sál inn á Vog.
Tilgangurinn var að komast að því hvað það væri sem myndaði tómarúmið innra með honum sem stækkaði og stækkaði, hvort hægt væri að minnka vonleysið og sársaukann í sálinni og hvort hann væri þess verðugur að eiga líf.
„Í stuttu þá komst ég að því að 99% af allri eymd og drullu í mínu lífi var mér að kenna en að sama skapi lærði ég að það var til lausn á vandamálinu sem var ég,“ segir Sigfús í einlægri færslu á Facebook-síðu sinni.
Hann segir að með hjálp fjölskyldu sinnar og vina hafi hann náð að snúa blaðinu við einn, einn dag í einu, það sem eftir er af lífinu. Bætir hann við að ævin endist ekki til að endurgjalda þeim þá gjöf sem líf hans er í dag.
„Ég geri enn þann dag í dag endalaust af mistökum en hef tækin og vopnin innra með mér til að taka á þeim þegar þau gerast. Þið sem stóðuð þétt við bakið á mér, takk fyrir lífgjöfina og ég elska ykkur af allri minni tilvist. Edrúdagurinn 11.janúar 1999, 23 ár edrú.“
Sigfús var algjör lykilmaður í velgengni íslenska karlalandsliðsins í handbolta á gullaldartíma þess og var hann til dæmis í liðinu sem vann til silfurverðlauna á Ólympíuleikunum 2008.
