Sif Sigmarsdóttir, einn vinsælasti pistlahöfundur landsins, hefur enga trú á því að handabandið heyri sögunni til í kjölfar COVID-19 heimsfaraldursins.
Anthony Fauci, forstjóri Ofnæmis- og smitsjúkdómastofnunar Bandaríkjanna, sagðist um síðustu páska vera þeirrar skoðunar að við ættum aldrei að heilsast með handabandi aftur. Í pistli sínum í Fréttablaðinu í dag segir Sif að horfurnar séu vissulega ekki góðar fyrir handabandið.
„Nú, ári eftir ummæli Faucis, fögnum við öðru sinni páskum í skugga sóttvarnareglna. Um heim allan heilsar fólk gestgjöfum sínum, íklætt sparifötum að ofan og náttfötum að neðan, með því að smella á takkann „join meeting“ í stað þess að takast í hendur. Og ekki að ástæðulausu. Gregory Poland, bóluefnasérfræðingur við Mayo heilbrigðisstofnunina í Bandaríkjunum, sagði það „að rétta einhverjum höndina væri eins og að rétta einhverjum sýklavopn.“
Sif fer svo yfir sögu handabandsins og veltir fyrir sér hvort það sé borin von að það lifi af COVID-19. Sif skrifar jafnan fróðlega pistla og má segja að saga handabandsins sé fróðleg eins og hún lýsir.
„Árið 1887 mátti lesa um upphaf handabandsins í dagblaðinu Rochester Post-Express: „Fyrr á tímum, áður en siðmenningin reis, þegar hver annar villimaður var löggjafi, dómari, hermaður og lögga ... [rétti fólk fram] höndina sem mundaði sverðið, hnífinn, kylfuna eða öxina. Var það gert til að sýna öðrum að höndin væri tóm, að ekkert illt, stríð eða svik, stæði til.““
Sif segir að sú saga að tilgangur handabandsins hafi verið að sýna fram á að viðkomandi héldu ekki á vopni sé snotur en röng.
„Í nýrri bók um sögu handabandsins „The Handshake: A Gripping History“ hrekur Ella Al-Shamahi, þróunarlíffræðingur og fornleifafræðingur, rótgrónar þjóðsögur um handabandið,“ segir Sif en í bók sinni segir hún að handabandið sé ekki menningarlegt fyrirbrigði heldur líffræðilegt.
„Saga handabandsins sýnir að þrátt fyrir svartnættið er ástæða til bjartsýni. Árið 1793 lést 10 prósent íbúa Fíladelfíu úr gulusótt sem olli því að „rótgróið handabandið féll svo rækilega úr náðinni að margir hrukku aftur ef einhver vogaði sér að rétta fram höndina,“ sagir í samtímaheimild. Það sneri þó fljótt aftur. Fréttir af dauða handabandsins eru stórlega ýktar. Rétt eins og við er handabandið aðeins í tímabundinni sóttkví. Gleðilega páska – megum við heilsast að ári með handabandi.“
