Segir kannski ekki við öðru að búast af lær­lingi Boga Nils Boga­sonar

Sól­veig Anna Jóns­dóttir, for­maður Eflingar, skýtur föstum skotum að Hall­dóri Benja­mín Þor­bergs­syni, for­manni Sam­taka at­vinnu­lífsins í aðsendri grein á vef Fréttablaðsins, fyrir um­mæli hans um Lífs­kjara­samningana og for­sendu­brest sem kalli á upp­sögn samningsins.

Sam­tökin telja for­sendur Lífs­kjara­samningsins brostnar og hafa minnt á að heimild sé til að segja upp kjara­samningum á al­mennum vinnu­markaði um mánaða­mót komi verka­lýðs­hreyfingin ekki til móts við at­vinnu­lífið.

Í grein sinni á vef Frétta­blaðsins segir Sól­veig að Hall­dór sé vind­hani án við­skipta­vits. „Ég lýsi miklum efa­semdum um að upp­sögn kjara­samninga á þeim fölsku for­sendum sem mál­flutningur SA byggir á fái staðist. Ég tel rétt að skoða að slíkri upp­sögn, komi til hennar, verði vísað til Fé­lags­dóms þar sem skorið verði úr um lög­mæti hennar.“

Hún segir Hall­dór hafi haldið Lífs­kjara­samninginn í heiðri líkt og um trúar­setningu væri að ræða. „Nú þegar hóf­legar launa­hækkanir sem skila lág­launa­fólki mestum á­bata henta ekki lengur hús­bændum fram­kvæmda­stjórans í stór­fyrir­tækjum ferða­þjónustunnar hefur hann skyndi­lega gengið af trúnni.“

Sól­veig segir það fyrir­slátt hjá SA að nauð­syn­legt sé að segja upp al­mennum kjara­samningum til þess að lækka launa­kostnað.

„Eini launa­kostnaðurinn sem að­eins getur lækkað með upp­sögn Lífs­kjara­samningsins er kostnaðurinn við laun þeirra sem starfa á töxtum, laun hinna lægst launuðu. Með hótunum sínum um upp­sögn kjara­samninga eru Sam­tök at­vinnu­lífsins því að hóta sér­stakri at­lögu gegn lægst launaða fólkinu á ís­lenskum vinnu­markaði, þeim sem geta ekki lifað af launum sínum sam­kvæmt opin­berum fram­færslu­við­miðum.“

Hún segir ljóst að ekki sé hægt að krefja fram­kvæmda­stjóra SA um orð­heldni og heiðar­legika, en jarð­bundnari dyggðir á borð við við­skipta­nef virðist heldur ekki fyrir­finnast hjá honum.

„Kannski er ekki við öðru að búast af lær­lingi Boga Nils Boga­sonar, for­stjórans sem á heiðurinn af milljarða­tapi Icelandair á fram­virkum elds­neytis­samningum. Svo virðist sem ó­menntað lág­launa­fólk sé sleipara í samninga­gerð en lukku­prinsana úr SA-Icelandair klíkunni grunaði, en í sönnum anda dramb­semi og tæki­færis­mennsku leggja þeir nú allt í sölurnar til að koma í veg fyrir að lág­launa­fólk njóti nokkurs á­vaxtar af því,“ skrifar Sól­veig.

„Ég hef áður sagt að launa­hækkanir nú­gildandi kjara­samninga verða aldrei snertar. Fram­kvæmda­stjóra SA er aug­ljós­lega ekki gefin for­sjálni, en ég vil þó hvetja hann ein­dregið til að rýna eftir megni í þá at­burði sem kunna að hljótast af því ætli hann sér nú að stela af borðum lág­launa­fólks þeim krónum sem þeim voru lofaðar og bundnar í samning eftir bar­áttu og verk­falls­að­gerðir.“