Segir fjár­festingar­stefnu bankanna í skötu­líki

Þórður Magnús­son, stjórnar­for­maður Eyris og einn reyndasti fjár­festir landsins segir við­skipta­bankana á Ís­landi ekki lengur vera í liði með at­vinnu­lífinu, all­tént hafi þar orðið veru­leg breyting frá því sem áður var.

„Ég held því fram að hluta­bréfa­markaðurinn hér á landi fram að hruni hafi verið miklu fram­sýnni en hann er í dag. Þá vorum við líka með banka­kerfi sem var til­búið að fjár­festa með fyrir­tækjum,“ segir Þórður í þættinum Ný­sköpun á Ís­landi sem sýndur er á Hring­braut í kvöld kl. 20:00.

Og hann merkir mikla breytingu á þessu sviði, segir að fyrir­tæki á borð við Acta­vis, Marel og Össur sem komu fram á þessum árum fyrir hrun hefðu aldrei komist á fót án sam­starfs við við­skipta­bankana. Og í hverju fólst sam­starfið, spyr Þórður?

„Jú, öll þessi fyrir­tæki keyptu sér að­gang að markaði með kaupum á fyrir­tækjum sem höfðu betri markaðs­að­gang en þau sjálf.“

Þar hafi þau notið lið­sinnis bankanna sem með­fjár­festa. „Eftir hrunið erum við með banka­kerfi sem er ekki til­búið til þess að með­fjár­festa, fjár­festinga­starf­semi þessara banka er í skötu­líki – og við erum með fjár­mála­markað sem horfir í besta falli á það sem var, hugsan­lega það sem er, en lítið á það sem verður.“

Hann nefnir dæmi sínu til stuðnings að opnun Costco hér á landi árið 2017 hafi ekki haft nokkur á­hrif á Haga fyrr en daginn sem bið­röðin myndaðist fyrir utan Costco. En auð­vitað hefði það átt að vera öllum ljóst að opnun Costco hefði tölu­verð á­hrif á þennan mat­vöru­markað sem við búum við í dag.

„Við erum alltaf að horfa á það sem var, en ekki nægi­lega mikið á það sem verður. Og það skiptir öllu máli í fjár­festinga­starf­semi og fyrir­tækja­rekstri. Þar verður að horfa til þess sem er að breytast í heiminum.“

Í því sam­bandi nefnir hann Marel sem dæmi. Þar hafi menn áttað sig á því að neyt­enda­markaðurinn í fram­tíðinni breytist og vex mun hraðar en sem nemur mann­fjölguninni í heiminum. Það er af því að æ fleiri eru að flytja úr sveit í þétt­býli sem aftur þýðir að vöxtur milli­stéttarinnar er miklu meiri en menn áttu von á. Niður­staðan sé þessi:

„Við þurfum að veðja á fram­tíðina,“ en séum í raun og sann of upp­tekin af for­tíðinni.