Segir að ham­borgari hér á landi ætti í raun að kosta 250 þúsund krónur

„Ham­­borgari ætti að kosta 250.000,00 krónur, meðal­­bíll 500.000.000,00 og 4ra her­bergja íbúð 6.500.000.000.00“

Þetta segir Ole Anton Bielt­vedt, al­þjóð­legur kaup­sýslu­maður og stjórn­mála­rýnir, í að­sendri grein í Frétta­blaðinuí dag. Þar skrifar Ole um krónuna og Seðla­bankann. Líkir hann krónunni við 30 tonna fiski­bát í öldu­róti efna­hags­legra út­hafa á meðan krónan er eins og 50 þúsund tonna haf­skip.

1 dönsk króna var 1 íslensk

Ole rifjar upp að Ís­lendingar hafi fengið krónuna sína fyrir 100 árum.

„Þá hafði hún sama verð­­gildi og danska krónan. 1 dönsk var 1 ís­lenzk. Í dag er staðan sú, að 1 dönsk króna er 21 ís­lenzk. Ís­lenzka krónan hefur fallið gagn­vart þeirri dönsku um 95%. En þetta er ekki öll sagan,“ segir hann.

Hann rifjar svo upp að árið 1981 hafi tvö núll verið sniðin af krónunni, uún upp­fært 100-falt án þess að á bak við byggju nein ný verð­mæti. „Sýndar­mennsku­upp­færsla eða and­lits­­lyfting. Hálf­­­gerð fölsun.“

„Þetta er allt satt og rétt“

Miðað við þetta sé raun­veru­leikinn sá að nú, árið 2020, sé 1 dönsk króna 2.100 ís­lenskar krónur. Á sama hátt sé 1 evra nú 16.000 krónur og 1 Banda­ríkja­dalur 14.500 krónur.

„Flestir munu væntan­­lega halda, að þetta sé svæsin lyga­­saga, ljótur og ó­­sannur á­róður gegn blessaðri ís­lenzku krónunni – hreinn til­­búningur og ó­­hróður – en, því miður er svo ekki. Þetta er allt satt og rétt,“ segir Ole Anton í grein sinni sem veltir fyrir sér hvers vegna ís­lenska krónan er svona veik­burða.

„Skýringin er ein­­föld. Ís­lenzka hag­­kerfið er ör­smátt í saman­burði við þau hag­­kerfi, sem á bak við aðra gjald­­miðla standa. Smá­­vægi­­legar breytingar geta feykt henni til, upp og niður, en þó allra mest og til lengdar; alltaf niður.“

Væri hreinlega geðveikur

Hann veltir líka upp þeirri spurningu hvort Bergen-svæðið í Noregi eða Á­rósar­svæðið í Dan­mörku gætu haldið úti eigin mynt. Ole er ekki í nokkrum vafa um að það væri ó­mögu­legt. „Bæði þessi byggða­­svæði eru svipuð Ís­landi að fólks­fjölda og efna­hags­­legu um­­­fangi. Ef ein­hver myndi leggja til sjálf­­stæða mynt fyrir annað hvort þessara svæða, væri hann ekki að­eins talinn geð­veikur, heldur væri hann það.“

Hann spyr svo af hverju við séum enn með krónuna. „Eitt er það, að við elskum og stöndum á bak við allt, sem ís­lenzkt er.“

Í grein sinni fer Ole Anton einnig yfir á­byrgð Seðla­bankans og þá gengis­lækkun sem riðið hefur yfir að undan­förnu.