Sauð upp úr í Garða­bæ: Verk­takinn kýldi píparann í magann

Héraðs­dómur Reykja­víkur hefur sýknað karl­mann af á­kæru um líkams­á­rás á byggingar­svæði í Garða­bæ þann 10. ágúst 2018.

Maðurinn, sem hefur meðal annars rekið byggingar­fyrir­tæki, var á­kærður fyrir að ráðast á pípu­lagninga­meistara með því að kýla hann með krepptum hnefa í magann, vinstra megin í and­litið og síðan sparkað í vinstra hné hans. Sam­kvæmt á­kæru voru af­leiðingarnar þær að pípu­lagninga­meistarinn hlaut opið sár á höku, yfir­borðs­á­verka á höfði og mar á vinstra hné.

Pípu­lagninga­meistarinn lagði fram kæru fjórum dögum eftir at­vikið og lýsti at­vikum eins og þau horfðu við honum. Sagðist hann hafa mætt á byggingar­svæðið, á­samt öðrum manni, til að sækja verk­færa­gám í hans eigu. Til orða­skipta hafi komið milli hans og meints á­rásar­manns varðandi fjár­hags­legt upp­gjör þeirra á milli. Sam­skiptin hefðu endað með því að ráðist hefði verið á hann.

Maðurinn sem var á­kærður lýsti at­vikum á annan veg en pípu­lagninga­meistarinn. Brota­þoli hefði verið launa­maður hjá fyrir­tæki hans og starfað við pípu­lagnir en verið sagt upp störfum í að­draganda at­vika þar sem hann hefði ekki staðið sig í starfi.

Sagði hann að maðurinn hefði vissu­lega komið til að sækja um­ræddan gám en verið æstur, ógnandi og með dóna­skap. Þá hefði hann verið með meiningar um að hann og fé­lagi hans sem ráku um­rætt byggingar­fyrir­tæki hefðu skuldað honum peninga. Það ætti hins vegar ekki við nein rök að styðjast.

Verk­takinn sagðist hafa beðið manninn um að hafa sig á brott en það hefði hann ekki gert. Þess í stað hefði hann haldið á­fram að vera með fúk­yrði í garð hans og með­eig­enda hans að fyrir­tækinu sem var við­staddur. Al­rangt væri að hann hefði sparkað eða kýlt í manninn en viður­kenndi hann þó að hafa ýtt manninum frá sér með því að þrýsta flötum lófa í bringuna á honum. Sagði hann að fram­burður pípu­lagninga­meistarans væri rangur og gæti skýrst af því að hann væri í hefndar­hug eða ó­sáttur við upp­sögnina.

Undir þetta tók með­eig­andi verk­takans sem var við­staddur um­rætt at­vik.

Í niður­stöðu dómsins kemur fram að ekki sé unnt að færa sönnur á að at­vikin hefðu gerst með þeim hætti sem lýst var í á­kæru. Segir að á­kæru­valdinu hefði að­eins tekist að færa sönnur á að maðurinn hefði kýlt pípu­lagninga­meistarann einu sinni í magann en að aðrir verknaðar­þættir á­kærunnar séu ó­sannaðir. Þá var litið til ó­hóf­legs dráttar málsins, en á­tján mánuðir liðu frá at­vikinu þar til á­kæra var gefin út.

Allur sakar­kostnaður málsins greiðist úr ríkis­sjóði, þar með talin máls­varnar­laun verjanda á­kærða í málinu, en um er að ræða 800 þúsund krónur.