Sara Odds tók U-beygju eftir að hún sá að það vantaði ást­ríðuna

Margrét Sara Odds­dóttir, mark­þjálfi og lög­fræðingur, er einn af nýju gestum Sölva Tryggva­sonar eftir hann opnaði hlað­varpið sitt að nýju eftir meira en árs­hlé.

Margrét Sara, oftast kölluð Sara Odds, segir í þættinum meðal annars frá fjöl­breyttri ævi sinni, sem hefur oftar en einu sinni endað með al­gjörri U-beygju.

,,Ég ólst upp í tísku­geiranum af því að mamma og pabbi ráku tísku­verslanir og fór til dæmis ekki í ung­linga­vinnu, heldur vann í búðunum. Svo fór ég sjálf að reka tísku­verslun og hélt að ég yrði í þessu það sem eftir væri, eftir að ég fékk inn­göngu í nám í drauma­skólann í fata­hönnun í Bret­landi. En svo á ein­hverjum punkti í náminu úti fattaði ég að þetta var ekki það sem ég vildi gera til fram­tíðar. Ég áttaði mig á því að þetta var bara eitt­hvað sem ég var alin upp við og mér hafði verið kennt, en í hjartanu fann ég að ég vildi gera eitt­hvað annað,” segir Sara, sem þurfti ung að læra að taka á­byrgð, eftir að hún varð ó­létt að­eins 18 ára gömul. Það hjálpaði henni að skipta um takt í lífinu:

,,Ég fékk reyndar smá að­stoð við að taka þá á­kvörðun að hætta í þessum geira, þar sem ég varð ó­létt á meðan ég var í náminu. Það gerði mér auð­veldara að á­kveða að skilja við þetta. Ég var bara ný­orðin 19 ára þegar ég átti dóttur mína og það breytti mjög miklu. En það var skrýtið að átta sig á því að draumurinn sem ég hafði átt svona lengi um að komast í einn flottasta hönnunar­skóla í Evrópu, var ekki það sem ég raun­veru­lega vildi. En eins og ég segi áttaði ég mig á því á á­kveðnum punkti að þetta var bara gamall draumur sem tengdist minni­máttar­kennd úr æsku.”

Sara rak þó á­fram búðina ,,Rokk og Rósir” í tals­verðan tíma, þar til hún á­kvað að læra lög­fræði. En síðan tók hún aðra U-beygju og á­kvað að gerast

mark­þjálfi í stað þess að starfa við lög­fræðina. Hún hefur unnið með miklum fjölda fólks undan­farin ár og segir al­gengt að fólk kveiki á því á milli þrí­tugs og fer­tugs að það vilji ekki starfa við það sem það menntaði sig til, en oftar en ekki sé óttinn við hið ó­þekkta of sterkur til að taka stökkið.

,,Það getur auð­vitað verið mjög erfitt að taka á­hættu þegar fólk er með börn og þarf að borga reikninga, en ef við leyfum okkur að gera það sem við elskum falla hlutirnir oftar en ekki með okkur ef við erum þolin­móð,” segir Sara, sem segist finna það sterkt í störfum sínum við að mark­þjálfa fólk að fólk yfir á­kveðnum aldri á Ís­landi sé upp til hópa að díla við af­leiðingar af til­finnininga­lega lokuðu upp­eldi. Ís­land hafi verið sam­fé­lag þar sem ekki mátti ræða til­finningar og allt átti að vera full­komið á yfir­borðinu.

,,Það átti allt að vera fínt og hreint heima. Ef að amma þurfti að sækja afa fullan úti í bæ var beðið eftir að það væri búið að slökkva öll ljósin í götunni áður en honum var dröslað inn um úti­dyrnar og daginn eftir var svo látið eins og ekkert hefði gerst. Það mátti ekki ræða um neitt ó­þægi­legt, en samt var fólk upp­fullt af brestum í hverju einasta húsi. Við megum ekki gleyma því að þetta er staðurinn sem við erum að koma frá. Lífið var hart á Ís­landi fyrir ekki svo löngu síðan og þessi þjóð er enn að vinna úr sam­eigin­legri á­falla­streitu,” segir Sara, sem segist sjá að yngri kyn­slóðiðin hafi upp til hópa fengið allt annars konar til­finninga­legt upp­eldi og sé á margan hátt mun heil­brigðari.

Hér að neðan má sjá brot úr næstu þáttum Sölva:

Hægt er að nálgast við­talið við Söru og öll við­töl og podcöst Sölva Tryggva­sonar inni á sol­vi­tryggva.is