Róbert Trausti Árnason, fyrrverandi sendiherra og forsetaritari, minnist Alfreðs Þorsteinssonar í minningargrein í Morgunblaðinu í dag en Alfreð verður borinn til grafar í dag. Róbert Trausti talar fallega um félaga sinn heitinn og stiklar á stóru yfir hvernig þeir þekktu hvorn annan:
„Davíð Oddsson kynnti mig fyrir Alfreð Þorsteinssyni árið 1977. Upp frá því, fyrir orð Davíðs, unnum við Alfreð saman að ýmsum málum allt til ársins 1996. Þá skildi leiðir og ég hætti að sinna þeim málum sem við Alfreð höfðum unnið saman við,“ segir Róbert Trausti.
Hann lýsir Alfreð sem úrræðagóðum og jafnan yfirvegaðan í ákvörðunum. „Aldrei sinnaðist okkur enda höfðum við báðir þann fyrirvara á samstarfinu að það yrði að byggjast á samdóma mati okkar á því hvað var gerlegt og hvað ekki. Ég mat mannkosti Alfreðs. Aldrei hirti ég um að spyrja hann hvað heillaði hann við stefnu Framsóknarflokksins enda kom mér það ekkert við.“
Alfreð var í R-listanum í Reykjavík á sama tíma og Framsókn var í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum. Róbert Trausti minnist örstutt á það:
„Þegar Halldór Ásgrímsson varð utanríkisráðherra mátti okkur Alfreð báðum vera ljóst að Halldór og hans menn höfðu aðra sýn en við Alfreð. Það varð mér til happs að kynnast aldrei Halldóri. Alfreð taldi sig hafa fengið verðugt verk að vinna við nýjan Landspítala en Guðlaugur Þór Þórðarson var á öðru máli.“
Þeir hittust síðast um aldamótin. „Við hittumst síðast við Alfreð á tveggja manna tali árið 2000 þar sem við vorum báðir í stangveiði. Við vorum sammála um að tala ekki um liðna tíma. Töluðum frekar um veiðiflugur og tökustaði. Skildum sem samstarfsmenn og létum það nægja. Hittumst aldrei síðan.“
