Reynir Traustason, ritstjóri Mannlífs, var í fjórtán manna teymi á leið upp Toubkal, hæsta tind Marokkó en varð að hætta við för upp. Hann greinir frá málinu á Facebook.
„Framan af gekk vel. Eftir nótt í Marrakech var haldið í Atlasfjöllin á fáfarnar slóðir Berbera. Á tveimur dögum gengum við 25 kílómetra og hækkuðum okkur um 1500 kílómetra. Þá var komið að krossgötum,“ skrifar Reynir.
„Þegar við komum í þorpið Armad, sem kúrir við rætur Toubkal, veiktist ég af heiftarlegri magakveisu og fékk hita. Í samráði við vin minn og leiðtoga göngunnar, Mohamed Idali gat ég ekki farið lengra. Guðrún Gunnsteinsdóttir krafðist þess að verða eftir líka og hjúkra mér þegar hópurinn hélt á fjallið.“
Reynir segir að eftir 36 tíma af sótthita, niðurgang og uppköstum er bráðið af honum og hann orðinn nokkuð góður.
„Hópurinn er að koma niður í dag eftir að 10 af 14 náðu efsta tindi. Við eigum eftir að vera hér í 5 daga í viðbót og þá er meðal annars á dagskrá ferð í loftbelg. Guðrún segir mér að þegar ég var í mesta mókinu hafi skyndilega lifnað yfir mér og ég horfði á hana með sótthita í augum.
“Ég kemst allavega í loftbelg,” mun ég hafa sagt. Eins og sjá má sit ég á kaffihúsi í þorpinu, fóðra ketti, og bíð eftir að komast í belginn. Og eins og Arnold gæti orðað það: “I’ll be back”.
Fjallið fer ekkert og við Mohamad leggjum seinna til atlögu við tindinn.“
