„Ég hef reynt að temja mér hófsemi í orðalagi og einbeitt mér frekar að tölum og staðreyndum. En nú er mér svo misboðið að ég á orðið erfitt með að greina fyrir hvað eða hverja málflutningur SA stendur.“
Þetta segir Ragnar Þór Ingólfsson, formaður VR, í pistli á Facebook-síðu sinni þar sem hann deilir grein sem hann skrifaði og birtist á Vísi í morgun. Þar vísar hann í viðtal við Halldór Benjamín Þorbergsson, framkvæmdastjóra SA, í Víglínunni á Stöð 2 í gær.
í pistlinum fer Ragnar nokkuð hörðum orðum um Halldór Benjamín og spyr hvernig talsmaður atvinnulífsins geti verið svo samviskulaus og ósanngjarn gagnvart vinnandi fólki, almenningi í landinu. Gagnrýnir hann þau orð að laun hafi hækkað allt of mikið og herferð SA gegn hækkun atvinnuleysisbóta. Þá hafi samtökin hvatt fyrirtæki til að segja upp fólki vegna þess að verkalýðshreyfingin vildi frið á vinnumarkaði með því að verja gerða kjarasamninga.
Í pistli sínum segir Ragnar:
„Á Norðurlöndunum ríkir ákveðið traust á milli stjórnmála, fjármálakerfisins, atvinnulífs og verkalýðshreyfingarinnar. Traust sem byggir á virðingu, samkennd og ábyrgð. Traustið er tekið alvarlega, almenningsálitið skiptir öllu. Traust sem verður að vera milli almennings og þeirra sem fara með völdin,“ segir hann og bætir við að þessu sé ekki fyrir að fara á íslenskum vinnumarkaði.
„Traust til stjórnmálanna skrapar botninn í íslensku samfélagi og virðing fyrir vinnandi fólki er engin. Hvar á Norðurlöndunum væri gengið fellt í kjölfar kjarasamninga? Hvar væri gjaldmiðlinum leyft að falla og éta upp umsaminn kaupmátt til þess eins að dekra við útflutningsgreinar, sem voru stöndug fyrir, og refsa vinnandi fólki fyrir að vilja betra líf?“
Ragnar heldur áfram:
„Hvar á Norðurlöndunum kæmust fjármálafyrirtækin upp með að auka vaxtaálag sitt um mörg hundruð prósent þegar vextir lækka? Eða kæmust upp með að skila ávinningi á lækkun skatta (bankaskatts) í eigin vasa? Hvar á Norðurlöndunum myndu fyrirtæki samþykkja það að talsmenn þeirra færu í herferð gegn samfélagslega mikilvægum velferðarmálum eins og hækkun bóta? Eða færu í herferð gegn eigin samningum?
Hvar á Norðurlöndunum væri það samþykkt að stuðningsaðgerðum vegna Covid kreppunnar væri nær eingöngu beint til fyrirtækja?“
Hér má lesa pistil Ragnars í heild sinni á vef Vísis.