Ragnar stóð á kross­götum fyrir 10 árum: „Á­fallið sem breytti öllu í mínu lífi“

Ragnar Þór Ingólfs­son, for­maður VR, stóð á kross­götum í sínu lífi fyrir tíu árum þegar hann var að skrifa um líf­eyris­sjóða­kerfið, tengslin og spillinguna. Af þeim sökum fékk hann tölu­verða at­hygli frá venju­legu fólki sem mis­bauð hvernig hlutirnir gengu fyrir sig.

„Það var ekki eina at­hyglin sem ég fékk með skrifum mínum. Það stigu fram valda­miklir ein­staklingar í ís­lensku sam­fé­lagi og leigu­pennar þeirra sem kepptust við að gera lítið úr skoðunum mínum og per­sónu,“ segir Ragnar Þór í pistli á Face­book-síðu sinni.

Þar tjáir hann sig meðal annars um deilurnar við Guð­rúnu Haf­steins­dóttur, for­mann Land­sam­taka líf­eyris­sjóða, en Ragnar gekk býsna hart fram í gagn­rýni sinni eins og fjallað var um.

Í pistlinum rekur Ragnar einnig til­drög þess að hann fór að berjast gegn spillingu hér á landi, en eins og hann bendir á hér að framan hristu skrif hans upp í mörgum og voru af­leiðingarnar þær að valda­miklir aðilar fóru að vinna gegn honum.

„Mér varð fljót­lega ljóst að ég var kominn að vendi­punkti í mínu lífi, að skrif mín og skoðanir gætu haft al­var­leg á­hrif á af­komu mína, tæki­færi á vinnu­markaði, til fram­tíðar.

Ég hafði séð flesta af mínum nánustu bar­áttu­fé­lögum missa vinnuna fyrir skoðanir sínar og fram­göngu. Ætla ég að halda þessu á­fram eða sigla lygnari sjó í með­virkni og þöggun? Í veikri von um að þetta lagist bara að sjálfu sér eða ein­hver annar taki slaginn og ég get þá grillað „á­hyggju­laus“ á kvöldin.“

Ragnar segir að þetta hafi í raun aldrei verið á­kvörðun upp­gjöf hans hafi verið sigur þeirra. Í hans hjarta hafi aldrei komið til greina að gefast upp.

„Á­fallið sem breytti öllu í mínu lífi vakti mig af værum blundi gagn­vart því hvernig öllu í kringum okkur er stjórnað. Stjórnað til að verja hags­muni fárra og kostnað heildarinnar. En það var samt aldrei planið að komast á ein­hvern stað eða á pólitískan stall.

Þessi bar­átta snýst ekki um mig heldur fram­tíð af­kom­enda okkar og það sam­fé­lag og lífs­kjör sem við skiljum eftir handa þeim. Af því verðum við á endanum dæmd.“

Ragnar segist lítið hafa spáð í það en hans helstu fyrir­myndir í bar­áttunni gegn spillingunni eru konur. Og þegar kemur að skrifum hans um al­var­legustu spillingar­málin og van­hæfni eru per­sónur og ger­endur í 99% til­fellum karlar.

„Ekkert planað karl­hatur en svona hefur þetta bara þróast. Ein af þeim sem ég þakka hvað helst, þó af mörgum sé að þakka, er Her­dís Dröfn Bald­vins­dóttir sem skrifaði doktors­rit­gerð sína um tengsla­net valda á ís­landi með á­herslu á fjár­mála­kerfið, verka­lýðs­hreyfinguna og líf­eyris­sjóðina. Frænka hennar hafði lesið grein eftir mig, þetta var fyrir 11 til 12 árum síðan, og taldi til­efni til að senda mér rit­gerð Her­dísar og tengja okkur saman.“

Ragnar segir að rann­sóknir og saga Her­dísar hafi opnað augu hans fyrir al­vöru og í fyrsta sinn hafi hann orðið fyrir eins­konar vakningu.

„Vakningu í hvernig sam­fé­lagi við raun­veru­lega búum í. Það má segja að Her­dís hafi verið út­skúfuð fyrir skoðanir sínar og á margan hátt úti­lokuð og á endanum brott­ræk úr ís­lensku sam­fé­lagi. Var út­hrópuð doktor í mis­skilningi svo eitt­hvað sé nefnt,“ segir hann og bætir við að það sem heillaði hann mest við Her­dísi hafi verið stað­festa hennar og ó­bilandi kjarkur.

„Kjarkur Dísu og inn­sæi veittu mér þann styrk og þá trú sem ég þurfti til að standa með hug­sjónum mínum og skoðunum og af­saka þær aldrei. Hún veitti mér inn­blásturinn. Inn­blástur og bar­áttu­þrek sem mun endast mér ævina.“

Pistil Ragnars má lesa í heild sinni hér að neðan en í honum fer hann einnig ítarlega í saumana á deilurnar við Guðrúnu Hafsteinsdóttur.