Ragnar leitaði til lög­reglu eftir hótanir: „Þá var eigin­konu minni nóg um, og mér auð­vitað líka“

Ragnar Þór Ingólfs­son, for­maður VR, hefur einu sinni haft sam­band við lög­reglu vegna hótana. Ragnar greinir frá þessu í pistli á vef Vísis en til­efnið eru skot­á­rás á bíl Dags B. Eggerts­sonar borgar­stjóra og hótanir í garð stjórn­mála­manna.

„Ég hef svo sem ekki tölu á öllum þeim hótunum sem ég hef fengið í gegnum tíðina en ein­hverjar standa þó upp úr. Það sem ég velti fyrir mér með þessum skrifum er hvar, hvort og hvernig við setjum mörk í þessum efnum,“ segir Ragnar sem byrjaði að skrifa um spillingar­mál og mis­bresti innan líf­eyris­sjóða­kerfisins árið 2007 og tók sæti í stjórn VR árið 2009. Síðan þá hefur mikið gengið á, að sögn Ragnars.

Spillingin alls staðar

Ragnar segir að spillingin á Ís­landi sé meiri en hann óraði fyrir og bjóst hann þó við miklu. „Spillingin er á öllum stigum sam­fé­lagsins. Hún er alls staðar og í öllum formum,“ segir hann.

Ragnar rifjar svo upp hallar­byltinguna í VR þar sem Ragnari og fleirum tókst að fella sitjandi stjórn.

„Við vorum 7 til að byrja með en svo 6 eftir að ein á­kvað að þiggja stóra stöðu og fara yfir í hitt liðið. Þau sem eftir stóðu misstu á endanum öll vinnuna nema ég, þó það hafi vissu­lega verið reynt. Rekin vegna þátt­töku sinnar í að fara á móti kerfi sem hefur ítök alls staðar. Það er ekkert skrýtið að fólk er al­mennt ekki til­búið að tjá sig opin­ber­lega um spillingu á Ís­landi. Hverjir eiga Ís­land?“

Vinsælasta hótunin

Ragnar líkir Ís­landi í raun við stóra út­gáfu af sjávar­þorpi þar sem allir eiga allt undir þeim sem hefur eignað sér kvótann í þorpinu.

„Mér og okkur hefur verið hótað. Oft og mörgum sinnum. Vin­sælasta hótunin er ein­mitt sú hvort ég geri mér grein fyrir því hvaða á­hrif skrif mín hafa á mögu­leg at­vinnu­tæki­færi í fram­tíðinni. Hótun um að komið verði í veg fyrir að ég geti skapað mér og fjöl­skyldu minni þokka­leg lífs­kjör með at­vinnu. Svo langt hefur þetta gengið að á einum tíma­punkti var mér hótað, skrif­lega, að á­kveðin öfl muni tryggja að hvorki ég né fjöl­skylda mín, for­eldrar og börn, fái nokkurn tíma vinnu í ís­lensku sam­fé­lagi.“

Ragnar segir að honum hafi einnig verið hótað mál­sóknum, fyrir marga séu slíkar hótanir í­þyngjandi og duga til þöggunar. „Mér per­sónu­lega gæti ekki verið meira sama. Ég hræðist ekki þessi öfl, þau hræðast mig.“

Þá segir hann að honum hafi verið hótað líf­láti oftar en einu sinni, en að­eins einu sinni hafi komið til þess að hann hafi þurft að leita til lög­reglu vegna mjög al­var­legra hótana. Segir Ragnar að veikur ein­stak­lingur hafi farið að koma að heimili fjöl­skyldunnar með hand­skrifaðar líf­láts­hótanir.

„Þá var eigin­konu minni nóg um, og mér auð­vitað líka. Við erum stór fjöl­skylda með fimm börn út og inni af heimili okkar og hundinn Bowi­e. Lög­reglan af­greiddi málið af mikilli fag­mennsku og ekki hafa orðið eftir­málar af því, annars væri ég ekki að skrifa þetta.“

Sendir Degi góða kveðju

Ragnar segist hafa dregið þá á­lyktun, út frá inni­haldi bréfanna, að hótanir hefðu borist vegna harðrar orð­ræðu í að­draganda Lífs­kjara­samningsins þar sem stór orð voru látin falla.

„Við vorum út­hrópuð stór­hættu­legt „sturlað“ öfga­fólk sem vildi rústa sam­fé­laginu með kröfum okkar. Eða er þetta allt Bús­á­haldar­byltingunni að kenna? Öll erum við mann­leg og getum sagt hluti sem við sjáum eftir. Ég er þar ekki undan­skilinn. En hvar liggja mörkin þegar hótanir eru annars vegar?“

Ragnar Þór endar grein sína á þessum orðum:

„Ég er ekkert grát­klökkur yfir þessu og langt frá því að vera sam­mála stefnu borgarinnar í mörgum lykil­málum. En vil nota þessi skrif til að koma kveðju til Borgar­stjórans okkar Dags B. Eggerts­sonar og fjöl­skyldu hans. Við fjöl­skyldan vitum hvað þið eruð að ganga í gegnum þegar öryggi fjöl­skyldunnar er ógnað. Sam­fé­lagið stendur með ykkur og for­dæmir þessa árás á líf ykkar og öryggi.“