„Ef stjórnvöld og atvinnulífið halda því fram að aðgerðir sem undanskilja almenning hafi ekki afleiðingar þá er það mikill misskilningur. Búsáhaldarbyltingin er ágætis dæmi um það,“ segir Ragnar Þór Ingólfsson, formaður VR, í ávarpi til félagsmanna sinna í tilefni af alþjóðlegum baráttudegi verkalýðsins, 1. maí.
Ragnar Þór segir að hlutverk verkalýðshreyfingarinnar á þessum tímum sé fyrst og fremst að verja hlut launafólks og tryggja að aðgerðir stjórnvalda verði ekki eingöngu á forsendum fjármagns og fyrirtækja. Þær nái líka yfir lífskjör almennings til lengri og skemmri tíma.
Ragnar Þór fer síðan yfir þau skref sem þarf að taka til að tryggja að launafólk og vinnumarkaðurinn verði ekki skilinn eftir.
„Þó listinn sé langur er hann framkvæmanlegur og tilkostnaður þyrfti ekki að vera mikill því hann gæti gefið heilmikið ef forgangsröðunin er rétt. Það er þó ljóst að ekkert af þessu mun koma átakalaust upp í hendurnar á okkur en reynslan sýnir að berjast þarf með kjafti og klóm til að ná minnstu hagsmunamálum almennings í gegnum kerfið á meðan frumvörp og afregluvæðing er snúa að hagsmunum fjárvaldsins rúlla í gegnum ráðuneyti og Alþingi eins og gegnumtrekkur,“ segir hann.
Ragnar nefnir svo búsáhaldabyltinguna sem dæmi um afleiðingar þess þegar almenningur er skilinn eftir.
„Þar var fólkið skilið eftir og verkalýðshreyfingin sat með hendur í skauti á hliðarlínunni á meðan fólkinu var fórnað fyrir fjármálakerfið. Sú breyting sem hefur orðið að undanförnu er að verkalýðshreyfingin er ekki á hliðarlínunni lengur og situr svo sannarlega ekki með hendur í skauti. Hún er að vígbúast. Og ef stjórnvöld vilja aðra búsáhaldarbyltingu þá verður hún með þátttöku verkalýðshreyfingarinnar sem bakland. Það mun ekki standa á okkur.
Ávarp Ragnars Þórs má lesa hér.
