Ragnar botnar ekkert í hugmynd Rannveigar: „Íslenskt atvinnulíf er sturlað af frekju“

Ragnar Þór Pétursson, fráfarandi formaður Kennarasambands Íslands, hristir hausinn yfir orðum sem Rannveig Rist, forstjóri álversins í Straumsvík, lék falla í viðtali við RÚV á föstudag.

Tilefni viðtalsins var ráðstefna Félags kvenna í atvinnulífinu og hlutföll kynja á vinnustöðum og í framkvæmdastjórnum fyrirtækja. Nefndi Rannveig að þó að álverið sé frábær vinnustaður fyrir konur þá vantar umsóknir frá þeim. Sagði hún að hindranirnar væru sérstaklega miklar varðandi vaktavinnu.

„Ég bara spyr hvers vegna eru leikskólar ekki opnir allan sólarhringinn. Þeir eru bara miðaðir við skrifstofutíma,“ sagði Rannveig og bætti við að þetta væri einnig hugsanleg ástæða þess að Landspítala gangi illa að ráða starfsfólk.

Þessi ummæli Rannveigar hafa fallið misjafnlega í kramið og gagnrýnir Ragnar Þór þau á Facebook-síðu sinni.

„Það er kannski ekki hægt að ætlast til að risið sé hátt á þjóð sem gerir háværa kröfu um að lítil börn séu í skóla á kvöldin og um helgar svo foreldrarnir geti unnið - og finnst ómögulegt að háskólanám sé ekki skipulagt þannig að hægt sé að sinna því með fullri vinnu. Íslenskt atvinnulíf er sturlað af frekju og íslensk þjóð hefur ofsalega takmarkaðan skilning á menntun,“ sagði hann.

Hann sagði svo í annarri færslu í gær að hann botnaði ekkert í umræðunni um sólarhringsopnun leikskóla.

„Það er margsannað að vaktavinna er óholl til lengdar - sérstaklega vinna sem ruglar í svefn- og vökuvenjum. Á sama tíma er ljóst að sum þjónusta er og verður kvöld og sólarhringsþjónusta. Við lokum ekki sjúkrahúsum, sambýlum og hjúkrunarheimilum klukkan fjögur eða fimm. Sú hugmynd að daglegar venjur lítilla barna taki mið af skaðlegasta lífsmynstri sem til er hjá fullorðnum er lygileg,“ sagði hann.

Hann sagði einnig að mögulega væri sátt um það hjá einhverjum, að líkamleg og andleg heilsa launafólks, megi víkja fyrir starfsskipulagi vinnustaða.

„En fjandinn hafi það ef börn eiga að sitja/liggja inni á stofnunum um helgar, kvöld og á nóttunni til að hægt sé að halda uppi álbræðslu eða hjúkrun. Ef foreldrar ná ekki endum saman nema að sækja í hið eitraða launaálag (sem nóta bene er alltof hátt hlutfall af launum hér á landi) þarf einfaldlega að styðja betur við bakið á þeim með öðrum leiðum.“