Pétur Georg Markan, biskupsritari, skrifar um stríðið í Úkraínu í pistli í Fréttablaðinu en Rússar hafa verið að láta sprengjum rigna yfir saklausa borgara á síðustu dögum.
„Það vantar annan skóinn á líkið í skóginum. Kannski týndist skórinn á vonlausum spretti. Skilinn eftir til að deyja. Fórn Pútíns, ein af mörgum. Lífvana hernaður þar sem ungir karlmenn eru leirdúfur einræðisins í Kreml. Fréttafrásögn Jóns Gauta Jóhannessonar fyrir Morgunblaðið af aðstæðum á vígvöllum Úkraínu er í senn hræðileg og niðurdrepandi, virðingarverð og vönduð – vonarvana. Maður fyllist vonleysi að þessi staða sé yfir höfuð möguleg,“ skrifar Pétur.
„Ef rétt er rétt, sem er kannski bara sattlíki og bragðast eins og rétt, eru Rússar á undanhaldi. Skilja eftir sig dauðann. Nú er það gagnsókn Úkraínufólksins sem einkennir sögurnar í fjölmiðlum. Ég segi fólk vegna þess að það er fólk sem fyllir heri heimsins á svona stundum.“
„Venjulegt skólaust fólk. Framhaldið er ennþá óljóst. Afar ólíklegt er að Rússar komi til með að halda nokkru af því sem þeir komu til að ávinna sér. Krímskaginn verður áfram bullsjóðandi átakasvæði. Þau einu sem eiga eftir að finna fyrir þeim skertu lífsgæðum sem fylgja slíku ástandi eru íbúarnir. Það er öðru fremur vegna alþjóðasamvinnu – samtakamáttar og skuldbindinga sjálfstæðra ríkja, sem mögulegt er að standa gegn framrás Pútíns. Pund fyrir pund á Úkraína ekki roð í Rússland. Rúbla fyrir evru og Rússland er á undanhaldi,“ skrifar Pétur.
„Ef rétt er rétt. Kannski styrkist Evrópusamvinna og Natóvarnarvettangurinn við þessi ósköp, gæti maður auðveldlega sagt spaklega í hæfilegri fjarlægð frá raunveruleikanum. Vonandi. Eini raunverulegi landvinningur þessa stríðs er útþensla harmsins – sorg fólksins, eins og fjölskyldunnar sem elskaði manninn sem núna er skólaust lík í skóginum,“ skrifar Petúr að lokum.
