„Ég tel mig vera fanga í eigin landi,“ segir Pétur Skinner, 63 ára gamall öryrki, en filippseysk eiginkona hans, Anna Eler, fær ekki dvalarleyfi á Íslandi vegna reglna um framfærslu. Pétur er öryrki og nema mánaðartekjur hans 250 þúsund krónum, talsvert undir þeirri lágmarksframfærslu sem Útlendingastofnun miðar við en það er grunnfjárhæð fjárhagsaðstoðar Reykjavíkurborgar sem nemur 340 þúsund krónum. Stofnunin telur því að tekjur Péturs séu ekki nægar til að framfleyta þeim hjónum.
Frá þessu greinir Pétur í viðtali á Fréttablaðið.is. Þau hjónin hafa verið gift í þrjú ár og saman í sjö en þrír mánuðir eru síðan að þau hittust síðast. Pétur og Anna kynntust á Filippseyjum árið 2014 og giftu sig fjórum árum síðar. Hún er lærður grunnskólakennari og lærð í umönnun.
Pétur segir að eiginkona sín hafi margoft reynt að fá vinnu hérlendis en án árangurs. Hún má einungis dvelja hér á landi þrjá mánuði í senn en Pétur segir að hann hafi vissulega möguleika á að dvelja í heimalandi Önnu en vill ekki taka áhættuna á að vera þar of lengi og missa bæturnar frá Tryggingastofnun.
Auk þess sé dýrt að ferðast til Filippseyja og sökum örorku sinnar á hann erfitt með hið langa ferðalag. Hann sendir eiginkonu sinni hluta af tekjum sínum þar sem hún sé atvinnulaus vegna COVID-19 faraldursins.
Hann segir forkastanlegt að eiginkona íslensks ríkisborgara megi ekki dvelja hér til að reyna að verða sér út um vinnu. „Mér finnst þetta vera skýlaust brot á mannréttindum,“ segir Pétur.
