Páll Magnússon, fyrrverandi þingmaður Sjálfstæðisflokksins, svarar fyrir sig í nýjum pistli á Vísir.is í dag eftir Bjarni sagði hann fara með rangt mál um söluna á Íslandsbanka í byrjun mánaðar.
Páll sagði „sögu af bankasölu“ á Facebook þann 9. Apríl þar sem hann greindi frá því að vinur sinn hafði orðið 10 milljón krónum ríkari á einum sólarhring. Þessi „kunningi“ Páls á að hafa keypt í útboði á hlutum ríkisins í Íslandsbanka með 5 króna afslætti á genginu 117 krónur og selt „við fyrsta hanagal“ morguninn eftir. Páll segir hann hafa grætt tæplega 1,5 milljónir á klukkutíma meðan hann svaf.
Bjarni benti á það í Sprengisandi í gær að saga Páls gengi ekki upp þar sem uppgjörsdagur útboðsins var ekki fyrr 6 dögum seinna og það gat því enginn selt bréfinn daginn eftir. „Páll Magnússon veður fram á ritvöllinn og segist hafa heyrt í manni sem skráði sig fyrir bréfum og seldi þau daginn eftir. Hvernig stendur á því að blaðamenn flytja svona vitleysu umbúðalaust og fleyta þessu áfram í umræðuna þegar allir vita að í fyrsta lagi var uppgjörsdagur á mánudegi og útboðið fór fram á þriðjudegi? Það gat enginn selt daginn eftir,“ sagði Bjarni í gær.
Páll svarar nú fyrir sig og segir ýmsa möguleika á því að losa bréf daginn eftir þó kannski sömu bréfin.
„Þessi fullyrðing ráðherrans er röng. Og kemur nokkuð á óvart að maður sem sjálfur hefur víðtæka reynslu af allskonar viðskiptavafningum frá því fyrir hrun skuli halda þessu fram. Það var hægt að selja þessi bréf strax daginn eftir. Í fyrsta lagi, segja mér fróðari menn, var hægt að selja þau í gegnum framvirka samninga af ýmsu tagi; í öðru lagi var hægt að selja þau til þriðja aðila með þeim einföldu skilmálum að uppgjör og afhending færi fram eftir sex daga - að loknu uppgjöri seljandans við Bankasýsluna,“ skrifar Páll.
„Þriðja leiðin var síðan einföldust og fljótlegust, hafi kaupandinn átt fyrir jafnmörg eða fleiri bréf í Íslandsbanka: Kostaboðinu tekið – milljón bréf keypt með afslætti á genginu 117 – og jafnmörg bréf úr gamla stabbanum seld þegar þau voru komin upp í 127 í Kauphöllinni daginn eftir. Vissulega ekki ‘’sömu’’ bréfin og hann fékkst beinlínis í hendur en ‘’snúningurinn’’ sá sami og sömu 10 milljónirnar komnar í hús. Eignarhlutur viðkomandi í Íslandsbanka sá sami fyrir og eftir - og ekkert hafði gerst annað en að hann græddi þessar 10 milljónir á meðan hann svaf.“
„En tæknileg útfærsla á þessum viðskiptum er raunar algjört aukaatriði en menn hengja sig gjarnan einmitt í þau ef þeir eiga í erfiðleikum með aðalatriðin. Þessi hluti málsins snýst fyrst og fremst um það hvernig þeir aðilar, sem fengu þetta kostaboð um afslátt að kvöldi 22. mars, voru valdir. Ekki um það hvernig margir þeirra stóðu tæknilega að sölu bréfanna aftur dagana á eftir með skjótfengnum gróða,“ bætir Páll við.
Hann bendir á að Bjarni hafi sagt að öllum meginmarkmiðum með bankasölunni hafi verið náð.
„Var aldrei eitt af markmiðunum að selja þessi bréf í sæmilegri sátt við eigendur þeirra – almenning í landinu? Var ekki eitt af markmiðunum að standa þannig að málum að ekki yrðu unnar skemmdir á þeim trúnaði og trausti milli stjórnvalda og almennings sem löturhægt og bítandi hefur verið að byggjast upp aftur eftir bankahrunið? Náðust þessi markmið - eða voru þau aldrei fyrir hendi?“ spyr Páll.
„Ég tek fram að ég er sammála ráðherranum um að fjárhagslega getur ríkið ágætlega við þessa bankasölu unað. Það sem tapaðist er hins vegar miklu verðmætara en nokkrir milljarðar til eða frá,“ skrifar Páll að lokum.
