Óttar Guðmundsson, geðlæknir og einn skemmtilegasti pistlahöfundur landsins, vill gjarnan komast á þing enda þægileg innivinna eins og hann orðar það.
„Góð laun og ágæt frí einkenna þingmennskuna. Þegar pólitískum ferli lýkur fá margir sendiherrastöðu í sárabætur,“ segir Óttar í bakþönkum Fréttablaðsins í dag og vísar í kosningarnar sem eru framundan í haust og uppstillingar á lista flokkanna.
Óttar segir að hann hafi alltaf dreymt um að komast á þing. Þannig rifjar hann upp að hann hafi farið í framboð fyrir Alþýðuflokkinn sáluga árið 1987 en tekur fram að hann hafi ekki einu sinni komist í fordyri þinghússins. Segir Óttar að í yfirstandandi uppstillingum og prófkjörum sé enginn áhugi fyrir hressum ellilífeyrisþega eins og hann orðar það. Hann greinir svo flokkana sem þykja líklegastir til að fá mann eða menn kjörna í haust.
„Samfylking og VG leggja mesta áherslu á framboð menntaðra og skeleggra kvenna á góðum aldri. Einungis mjúkir karlmenn með hreint sakavottorð í ástamálum eiga möguleika á sæti. Sjálfstæðisflokkur og Framsókn leita bara eftir frambjóðendum meðal innmúraðra flokksmanna.“
Óttar segir að Sósíalistar séu eins manns flokkur sem stendur og fellur með Facebook-færslum foringjans, Gunnars Smára Egilssonar. Þá stjórnist Flokkur fólksins af tárum formannsins, Ingu Sæland.
„Framboðsmál Viðreisnar eru jafn óljós og stefnuskrá flokksins. Eini flokkurinn sem gerir rúmlega miðaldra karlmönnum hátt undir höfði er Miðflokkurinn. Uppstillt mynd af þingflokknum minnir á svartklæddan karlakór með einum kvenpíanista. Öll þingsætin eru því frátekin fyrir löngu,“ segir hann og bætir við að ellilífeyrisþegi með þingmann í maganum eigi enga möguleika.
„Hver kýs roskinn mann sem lifir og hrærist í heimi Sturlungu og kann ekki að handleika golfkylfu?
Egil afa minn Skallagrímsson langaði á þing í ellinni en komst ekki frekar en ég. Dularfull öfl gera það að verkum að vonir og þrár okkar afa verða aldrei að raunveruleika.“
