Óttar Guðmundsson, geðlæknir og einn skemmtilegasti pistlahöfundur þjóðarinnar, sló á létta strengi í bakþönkum Fréttablaðsins um helgina.
Þar gerði hann stofnun íslensks hers að umtalsefni en töluvert hefur verið rætt um það eftir að Arnór Sigurjónsson, fyrrverandi skrifstofustjóri varnarmálaskrifstofu, gaf út bók um málið. Arnór gagnrýndi aðgerðaleysi Íslendinga í þessum efnum í samtali við Morgunblaðið á dögunum og tók fram að ekki væri lengur hægt að útvista vörnum Íslands til annarra þjóða. Sú stefna væri beinlínis hættuleg.
Óttar tók málið upp í bakþönkum Fréttablaðsins um helgina þar sem hann kvaðst fagna umræðunni um íslenskan her.
„Tímabært er að Íslendingar vopnist á nýjan leik. Á Sturlungaöld riðu íslenskir bændaherir langan veg til að berjast. Frásagnir um Örlygsstaðabardaga, Flóabardaga og Haugsnesbardaga lýsa sem „leiftur á nótt“ inn í myrka og viðburðasnauða tilvist þjóðarinnar. Þessar orrustur og herleiðangrar eru glæstustu stundir Íslandssögunnar,“ segir Óttar.
Hann segir að þjóðin gekk Noregskonungi á hönd árið 1262 hafi þessir bændaherir horfið inn í tómið.
„Glæsileikinn vék fyrir niðurlægingu undir stjórn norskra og danskra embættismanna. Landsmenn hokruðu vopnlausir við illan kost, börðu lóminn og sættu sig við kúgunina. Nú er mál að snúa blaði. Stofna íslenskan her sem fer um landið á hertrukkum og skriðdrekum,“ segir Óttar sem sér fyrir sér hvaða breytingar þetta gæti haft í för með sér fyrir Ísland.
„Hervæðing og vopnaframleiðsla hleypir lífi í efnahagslíf þjóða. Velsæld og tækniveldi Svía byggir á vopnaframleiðslu og vopnasölu til stríðandi fylkinga. Ísland gæti haslað sér völl í drónaflugi, tölvu- og stjörnustríðum svo að tölvufíklar landsins gætu loksins fengið vinnu. Fjölmargir sérfræðingar í stríðsrekstri sem hafa verið álitsgjafar í Úkraínustríðinu fengju allir starf við þennan nýja her. Hernaðarmannvirki gætu risið um allt land til blessunar fyrir byggðajafnvægi. Herflugvöllur yrði í hverjum firði. Yfirherstjórnin staðsett á Raufarhöfn vegna byggðasjónarmiða.“
Óttar heldur svo áfram og sér mikil tækifæri fyrir Ísland.
„Íslendingar gætu brotið undir sig lönd sem áður tilheyrðu okkur eins og Grænland, Færeyjar og Nýfundnaland. Með hervaldi mætti stofna íslenskt stór-efnahagssvæði og stórauka sölu á rafmagni, lopapeysum og minjagripum. Markaður fyrir íslenskar bækur, menningarvita og kvikmyndir mundi stækka til muna. Íslenskur her er söguleg nauðsyn.“
