Margir ellilífeyrisþegar hafa kvartað undan afskiptaleysi gagnvart öldruðum og jafnvel ellismánun. Þetta hefur nú snúist við og mikil umhyggja fyrir eldri borgurum er ráðandi í samfélaginu. Þetta segir Óttar Guðmundsson geðlæknir í pistli í Fréttablaðinu. Segir Óttar að einblínt hafi verið á að vernda þá sem eru eldri en 65 ára gegn kórónaveirunni og einangra hann með heimsóknar og nálgunarbanni.
„65+ eiga að halda sig inni með hanska og andlitsgrímur og umgangast sem allra fæsta,“ segir Óttar og bætir við:
„Margir drepast reyndar úr leiðindum en það gerir ekkert til því að þeir deyja ekki úr drepsóttinni á meðan [...] Nú geta börn og barnabörn hætt að heimsækja gamlingjana með góðri samvisku því allir hlýða Víði,“ segir Óttar en á orðum hans má skilja að hér á landi hafi verið nokkuð um aldursfordóma fyrir COVID-19 en „yfirþyrmandi öldrunarumhyggja“ hafi tekið við. Þá baunar Óttar í lokin á einstaka íslenska tónlistarmenn sem hafa spilað og sungið fyrir utan hjúkrunarheimili á landinu á kórónatímum.
Í þeim hópi eru til dæmis Selma Björnsdóttir, Katrín Halldóra, Björgvin Franz, Gréta Salome, Matti Matt, Hansa og Ari Ólafsson svo fáein séu nefnd. Óttar segir:
„Sumir fara og syngja fyrir gamla fólkið á hjúkrunarheimilum í gustukaskyni,“ segir Óttar sem vitnar þar í Sölvu Völku eftir Laxness en orðið gustukaskyn þýðir einfaldlega meðaumkun. Þá segir Óttar að við það tilefni sé mikilvægt:
„Þá skiptir mestu að hafa með sér ljósmyndara og blaðamann svo að góðverkið verði opinbert.“
