„Það er mikið fagnaðarefni að RÚV hefur ákveðið að láta sem ekkert sé og halda keppnina,“ segir Óttar Guðmundsson geðlæknir í bakþönkum Fréttablaðsins í dag.
Þar skrifar hann nokkuð kaldhæðnislegan pistil um Eurovision-dagskrá RÚV, en eins og kunnugt er var keppninni þetta árið aflýst vegna COVID-19. Óttar bendir á að veiran hafi valdið þjóðum heims miklum búsifjum, margir hafi veikst, ferðamannaiðnaður og flugsamgöngur séu í rúst með tilheyrandi atvinnuleysi. Evrópumótinu í fótbolta hafi verið frestað eins og sjálfum Ólympíuleikunum.
„Álitsgjafar eru þó sammála um að frestun Júróvisjón hafi verið stærsta áfallið fyrir íslenska þjóð. Allt benti til þess að Ísland mundi loksins vinna keppnina eins og fólk hefur beðið eftir frá því að Gleðibankinn reis og féll,“ segir Óttar sem bætir við að það hafi því verið mikið fagnaðarefni að RÚV hafi ákveðið að láta sem ekkert sé og halda keppnina.
„Vikulega er farið í gegnum lögin sem ekki kepptu og flytjendur þeirra. Gamla Júróvisjón-gengið er dregið fram. Júróbandið leikur og syngur gamla slagara. Júróvisjón-kempur rifja upp gömul afrek. Hátíðinni lýkur með atkvæðagreiðslu í þessari ekkikeppni, stjórnað af starfsmönnum RÚV sem hafa sérhæft sig í Júróvisjón. RÚV flytur því Júróvisjóndagskrá án keppninnar sjálfrar enda er hún orðin aukaatriði. Mestu skiptir að starfsmenn stofnunarinnar fái að blómstra með tilheyrandi hlátrasköllum,“ segir hann.
Hann bætir við að margir hafi gagnrýnt dagskrárgerð RÚV á undanförnum árum.
„Sama fólkið stjórnar sömu þáttunum ár eftir ár án endurnýjunar. Þættir um Júróvisjón-keppni sem ekki var haldin hljóta að þagga niður í slíkum óánægjuröddum,“ segir Óttar sem endar pistilinn á þessum orðum:
„Vonandi verður framhald á þessari stefnu og RÚV fjalli um fleiri ekki-viðburði. Það hefur góð áhrif á þjóðarsálina þegar Ísland sigrar í hverri ekki-keppninni á fætur annarri. Allir græða. Ekki-keppni er mun ódýrari og fyrirhafnarminni en raunveruleg keppni. Í heimi sýndarveruleikans er allt hægt.“
