Össur Skarphéðinsson, fyrrverandi ráðherra og formaður Samfylkingarinnar, fer yfir kosningabaráttuna í borginni í nýjum pistli á Facebook. Þar segir hann Sjálfstæðismenn líklega hafa vanmetið Eyþór Arnalds.
„Forysta Hildar hefur þó ekki reynst sérlega farsæl. Frá síðustu könnun sem var gerð í tíð Eyþórs hefur flokkurinn misst um þriðjung fylgisins. Ein af ástæðunum kann að vera sérkennilegur montþáttur um nýtt hús sem Sindri Sindrason plataði Hildi í, og gaf ekki beinlínis vísbendingar um að nýi leiðtoginn væri á sama plani í lífinu og reykvísk alþýða,“ skrifar Össur.
Hann segist ekki muna eftir jafn taktlausri byrjun á kosningabaráttu.
„Nýi leiðtoginn virðist enda eiga í vök að verjast gegn áhlaupi ungliða sem bjóða fram kornunga efniskonu gegn Hildi, Ragnhildi Öldu Vilhjálmsdóttur. Kjarkurinn sem birtist í því að bjóða sig fram gegn leiðtoga sem nýtur náðar flokkseigendanna í Valhöll bendir til að sú kona hafi ekki sagt sitt síðasta orð og eigi eftir að láta að sér kveða í framtíðinni,“ segir Össur.
„Staða Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík hefur því aldrei verið jafn slæm og núna. Valhöll er ekki í stuði sem birtist í því að prófkjör og undirbúningur kosninganna hefur dregist von úr viti. Áhuginn innan flokks virðist líka í lágmarki. Á myndbandi í Mogga af upphafi stefnumótunardaga fyrir skömmu mátti aðeins telja 30 manns í lok erinda forystufólks – sem í lok myndbandsins tóku þó fagnandi hvatningu úr púlti um að skála við Bjarna formann. Aldrei í sögunni hefur flokkurinn heldur farið í kosningar með fylgi sem liggur jafn lágt og nú - rétt um 20%.“
Össur segir þessa vondu stöðu nísta taugakerfi hinna innvígðu og innmúruðu sem trega töpuð völd og tærða stöðu flokksins sem á sér glæsta sögu í borginni.
„Eðalíhaldið Baldur Hermannsson, sem fyrr á dögum var partur af stóðinu kringum Davíð og frjálshyggjuberserkina, gat til dæmis ekki hamið vonbrigði sín í pistli á facebook og lýsti því blákalt yfir að Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík væri svo lélegur að í stjórnarandstöðu í borginni væri hann “verri en dauður”. Eðalíhaldið rak svo naglann á kaf með því að lýsa yfir að Sjálfstæðisflokkurinn hefði aldrei náð því að verða forystuafl í minnihlutanum heldur hefði eina virka stjórnarandstaðan í Ráðhúsinu verið Vigdís Hauksdóttir! – Jafnvel ég myndi aldrei halda slíku fram. Nú kann vel að vera að ungtyrkjar Öldu uppreisnarkonu velti um borðum víxlaranna, taki völdin og nái að velgja Degi og meirihlutanum undir uggum. Hvergi eru þó flokkseigendafélög jafn sterk og í Sjálfstæðisflokknum. Valhöll hefur reynst mörgum sökkvandi forystumönnum haldgott björgunarbelti í prófkjörum. Varla hefur það breyst. Það er því líklegra en hitt að Sjálfstæðismenn bjóði áfram upp á bitlausa forystu – og glaður Dagur rísi með sólinni yfir Ráðhúsinu að morgni kosninganætur.“
