Leikarinn og skemmtikrafturinn Örn Árnason leggur heilu spilastokkana á borðið í einstaklega persónulegu og einlægu samtali sínu við Sigmund Erni í viðtalsþættinum Mannamáli sem frumsýndur er fimmtudagskvöldið 16. apríl kl. 20:00.
Ævi hans hefði svo auðveldlega getað endað snöggt og snemma, bráðungur snáðinn festist undir fólksbifreið í fannbarinni Bólstaðahlíðinni, sem tugum metra seinna stoppaði með vanga barnsins fast upp við afturdekkið, en lýsing Arnar á atvikinu er hreint með ólíkindum í þættinum.
Hann segist hafa verið afskaplega feimið barn, svo langt inni í sér að hann hafi gert allt til að komast hjá því að fara á svið í barnaskólanum, gert sér upp veikindi ef því var að skipta, en að lokum hafi það verið Kristín mamma hans sem hafi leitt honum það fyrir sjónir seint á unglingsárunum að hann ætti að fara í fótspor föður síns og velja leiklistina. Hann ólst náttúrlega upp í leikhúsinu, daglegur gestur þar á meðan pabbi hans var að æfa hverja rulluna af annarri, martröð ljósamannsins í húsinu, því hann faldi sig gjarnan uppi í rjáfri og bjó til skuggamyndir með höndunum!
Hann lýsir áskorunum föður síns í leiklistinni af hispursleysi, en Árni Tryggvason, sú lifandi goðsögn í leiklistarsögu landsmanna, glímdi við þunglyndi og kvíða á sínum langa senuferli – og gerir enn, vel á tíræðisaldri, orðinn svo til blindur vegna sterkra kastljósa sviðslistarinnar. Og áhorfendur setur sjálfsagt hljóða þegar sonurinn lýsir því hvernig Árna föður hans féllust hendur heima í stofu og leikstjóri og leikarar þurftu að telja í hann kjarkinn, leikverk eftir leikverk, ár eftir ár.
Það er unun að heyra og sjá kappann rifja upp fyrstu árin sín í leiklistinni, samfundunum með Sigga Sigurjóns og Karli Ágústi og hvernig Spaugstofan varð smám saman að veruleika með ævintýralegum afleiðingum fyrir andlega upplifun þjóðarinnar, en spurður hvaða hlutverk standi honum næst, spegli helst hans eigin mynd, er svarið snöggt og skýrt; afi – og þar er komið enn eitt blaðið sem þessi merki listamaður hefur brotið í á ferli hans sem leikara, en merk eru einmitt tímamótin um þessar mundir, sýning hans Sjitt ég er sextugur fer á svið síðar á árinu, þegar Víðir leyfir. Og einnig Kardimommubærinn, sem hann hefur leikið margoft í, þar á meðal alla ræningjana Kasper, Jesper og Jónatan, en nú er upphefðin meiri; Örn er loksins orðinn Bastían bæjarfógeti.
