„Það ætti að vera skylda allra landsmanna að hlusta á og sjá Guðmund Felix Grétarsson tala frá hjartanu í nýju viðtali á Fréttavaktinni á Hringbraut,“ segir Sigmundur Ernir Rúnarsson, ritstjóri Fréttablaðsins, í leiðara blaðsins í dag.
Viðtal Sigmundar við Guðmund Felix vakti mikla athygli í gærkvöldi en eins og alþjóð veit gekkst Guðmundur Felix undir handaágræðslu fyrir nær sléttum tveimur árum. Bati og framfarir Guðmundar eftir aðgerðina hafa verið kraftaverki líkastar og þá hefur jákvæðni Guðmundar veitt mörgum innblástur.
„Æðruleysi stafar af hverju orði Guðmundar Felix í þessu viðtali þar sem hann lýsir því af einlægni hvernig hann hefur tekist á við hlutskipti sitt á síðustu áratugum. Og þar fer saman þakklæti og kímni, einhver sú besta blanda sem hugurinn þarf á að halda í veruleika hversdagsins,“ segir Sigmundur í leiðara sínum.
„Endurhæfing og bati Guðmundar Felix, réttum tveimur árum eftir afar flókna handaágræðslu á frönskum spítala, hefur gengið langt framar vonum. Og það getur engin lifandi sála annað en hrifist af því þegar kappinn lýsir væntingum sínum og vonum sem reikað hafa um huga hans á síðustu árum, bæði fyrir og eftir aðgerðina. Hann var að öllu leyti búinn að búa sig undir þau ósköp að ágræðslan mistækist að mestu eða að öllu leyti, taka þyrfti nýju handleggina af honum að hluta eða öllu leyti – og að handlangarinn, eins og hann kallaði sjálfan sig á biðtímanum eftir nýjum handleggjum, stæði aftur uppi handalaus – og það til eilífðarnóns.“
Sigmundur heldur áfram:
„En þess þá heldur að hann væri fullur þakklætis þegar hann fyndi fyrir því á hverjum degi, hverri einustu mínútu, að mátturinn væri að streyma fram í hendurnar og fingurna. Og enda þótt það væri enn þá svo að þegar hann biti í þumalputtann og verkurinn kæmi fram í næsta fingri til hliðar, væru taugarnar samt að ná áttum, smám saman – og myndu að öllum líkindum finna sína leið út í ystu kjúkur á endanum.“
Hann vísar svo í eftirminnileg atvik í sjálfu viðtalinu.
„Svo baðaði hann út höndunum í miðju viðtalinu, klóraði sér í nefinu, sem hann sagði vera dásamlega hreyfigetu sem hann hefði saknað í 23 ár, en að svo búnu tók hann með báðum lófum utan um vatnsglas á borðinu í myndverinu og lyfti því að vörum sér og tók góðan sopa. Það segir alla söguna um sigurgöngu þessa manns, sem reynt hefur meira á eigin skinni en langflestir aðrir landsmenn, að hann fékk að vera einn heima um heila helgi, fyrir nokkrum vikum, í fyrsta skipti í aldarfjórðung, einn og óstuddur. Til hamingju, Guðmundur Felix.“
Viðtalið við Guðmund má sjá hér að neðan en það byrjar þegar um 05:40 mínútur eru liðnar af þættinum.
