Ómari brugðið eftir að hafa horft á 60 mínútur

„Ó­hugnan­legt var að sjá hve ráð­þrota læknar standa gegn þessu fyrir­brigði og finna nær engar skýringar á því hve ó­fyrir­sjáan­legar af­leiðingar smitunar geta orðið,“ segir Ómar Ragnars­son fjöl­miðla­maður og skemmti­kraftur til ára­tuga á blogg­síðu sinni.

Ómar gerir þar þátt frétta­skýringa­þáttarins 60 mínútna sem sýndur var um helgina að um­tals­efni. Þátturinn var nokkuð sláandi, en í honum var meðal annars fjallað um al­var­leg eftir­köst CO­VID-19 á ein­stak­linga sem veiktust ekki al­var­lega fyrst eftir að þeir greindust með smit. Löngu eftir að við­komandi hefur náð sér af veirunni eru ýmis ein­kenni farin að gera vart við sig.

Í þættinum var meðal annars rætt við tvær konur, báðar um fer­tugt, sem voru fíl­hraustar áður en þær veiktust í mars. Önnur þeirra starfaði sem einka­þjálfari en í dag er staðan þannig að hún á erfitt með að ganga upp stiga eða halda á inn­kaupa­pokum eftir ferð út í búð. Önnur var í toppformi, hafði hlaupið tvö mara­þon­hlaup og var að undirbúa sig fyrir það þriðja þegar hún smitaðist. Í dag á hún mjög erfitt með að hreyfa sig.

Ómar benti á að tölur yfir fjölda látinna og smit­tölur vegna CO­VID-19 hafi verið fyrir­ferða­miklar dag­lega í um það bil níu mánuði hér á landi og um allan heim. Þær segi þó ekki alla söguna.

„Í dag brá svo við síð­degis, að á þremur sjón­varps­stöðvum sem horft var á, voru ugg­væn­legar fréttir af fyrir­brigði sem er í hraðri út­breiðslu og er ugg­væn­legra en CO­VID vegna þess að á þessu fyrir­brigði fást nær engar skýringar og læknar standa ráð­þrota. Þetta felst í mikilli fjölgun lang­veikra sjúk­linga, sem hafa haldið á­fram að vera veikir eftir að CO­VID virtist farið og margir orðið enn veikari en meðan pestin hrjáði þá. Á­hrifa­mest og best var um­fjöllunin um þetta í frétta­skýringa­þættinum 60 mínútum, sem sýndur var á Stöð 2 nú síð­degis og verður endur­tekinn á morgun,“ sagði Ómar í færslu sinni á laugar­dag.

Hann segir að einna at­hyglis­verðast hafi verið það að hár aldur og undir­liggjandi at­riði eða sjúk­dómar séu ekki eins stór þáttur í þessum veikindum og lengi var talað um.

„Þvert á móti var aldur þessara sjúk­linga allt frá barns­aldri og upp úr. Fíl­hraust og vel þjálfað í­þrótta­fólk á besta aldri gat orðið jafn fár­veikt til lang­frama og hverjir aðrir. Ó­hugnan­legt var að sjá hve ráð­þrota læknar standa gegn þessu fyrir­brigði og finna nær engar skýringar á því hve ó­fyrir­sjáan­legar af­leiðingar smitunar geta orðið. Þeim bar saman um að aldrei fyrr hefðu þeir kynnst neinu sem líktist þessu.“

Ómar bendir á að í mörgum til­fellum virðist ó­næmis­kerfið sjálft geta valdið jafn miklu líkams­tjóni og veiran sjálf vegna mikilla á­taka þess við veiruna. Þannig voru sýndar myndir af krufnum líf­færum í þættinum af því hvernig víg­stöðvar veiru og ó­næmis­kerfis gátu eyði­lagt eða skemmt líf­færi.

Ómar segir að tölur um fjölda smita og dauðs­falla segi ekki alla söguna og jafn­vel mætti skoða að birta tölu ör­yrkja, sjúkra og látinna af völdum fylgi­fisks CO­VID-19-sýkingar og taka þá tölu með í reikninginn þegar fundin er skásta leiðin í bar­áttunni við veiruna.

„Það gerir CO­VID-19 enn lúmskari og við­sjálli en ella hve furðu margir sleppa ævin­týra­lega vel frá því að fá þessa veiki, jafn­vel fólk á ní­ræðis­aldri og með svo­nefnda undir­liggjandi sjúk­dóma. En ein­mitt þess vegna er hún enn var­huga­verðari. Enginn getur fyrir fram á­ætlað hvernig hann muni smitast eða hver af­leiðingar af smitinu verða.“