Ómar tók hár­rétta á­­kvörðun: Margir brotnað illa í slíkum að­­stæðum – „Betur fór en á horfðist“

Ómar Ragnars­son segir að aug­ljósasti að­stöðu­munur gangandi og hjólandi miðað við akandi veg­far­endur er sá, að hinir fyrr­nefndu alveg eða að mestu ó­varðir ef þeir falla eða lenda í á­rekstri, en í bílum er fólk varið af bílnum sjálfum eða öryggis­tækjum hans, svo sem beltum og belgjum.

Þetta kemur fram í ný­legum pistli á vef­síðu hans.

„Svipað er að segja um ölvun. Tíðni bana­slysa er næstum tvö­falt meiri á vél­hjólum en á bílum af þeirri einu á­stæðu, að ölvun veldur helmingi bana­slysa á hjólunum, en miklu færri bana­slysum á bílum.

Ölvaður maður, sem sest upp í bíl og ekur beint á staur, en tvö­falt skár settur en ef hann væri á vél­hjóli,“ skrifar Ómar.

Ómar segist oft þurfa að út­skýra af hverju hann sé með lokaðan og sterka hlífðar­hjálm, í sér­stökum vél­hjóla­klossum og hnjá­hlífum og með hnúa­varða hanska.

Svarið er ein­falt: Ef lent er í á­rekstri á hjóli í um­ferðinni, getur það alveg eins verið á­rekstur við flutninga­bíl eins og við annað reið­hjól.

Að­eins þrjár vikur eru síðan síður hafi skrikaði á ró­legum göngu­hraða á sér­lega lúmskum smá hálku­bletti í myrkri á léttu raf­vespu­hjóli og féll snöggt og harka­lega til jarðar á aðra hliðina svo að öxl og þó einkum höfuð fengu þungt högg.

Betur fór en á horfðist, öflugur hlífðar­hjálmur tók á sig höfuð­höggið, og hnjá­hlífarnar högg á hnén, bein brotnuðu ekki, en eymsli voru í viku á öxl vinstra megin. Hjólið skemmdist ekkert.

Það er því ljóst að Ómar hafi tekið hár­rétta á­kvörðun um að vera með hjálm.

„Lík­legast hefði ég getað allt eins verið þarna gangandi á sama stað og fallið harka­lega á hálku­blettinum. Hafa margir brotnað illa í slíkum byltum.

Mínútunum, sem hafði verið varið í það í upp­hafi ferðar, að setja þessi öryggis­tæki á sig, hafði verið vel varið,“ skrifar Ómar.

„Á rafs­kútum eru engin far­angurs­hólf og manni virðist að minni­hluti þeirra, sem notar rafs­kútur séu með engar varnir. Á reið­hjólum eru þó fram­hjól, sem geta tekið á sig hnjask.

Það væri strax til bóta ef eitt­hvað yrði gert til að auka notkun hjálma á rafs­kútunum, þótt ekki væri nema létta og með­færi­legra hjálma,“ skrifar Ómar að lokum.