Ómar Ragnarsson, fjölmiðlamaður og þúsundþjalasmiður, segir það færast í vöxt að Íslendingar séu ófærir um að hugsa á móðurmáli sínu.
Ómar gerir frétt Morgunblaðsins í dag að umtalsefni á bloggsíðu sinni en þar er fjallað um þrönga stöðu íslenskunnar. Í fréttinni er vísað í frétt Háskólans á Hólum um nýja skýrslu um ensku sem ríkjandi mál í ferðaþjónustu hér á landi. Er niðurstaða skýrslunnar sú að ferðaþjónustuaðilum sé ekki auðvelt að halda íslenskri tungu á loft í þjónustu sinni.
Ómar spyr hvort það væri hugsanlegt að í móttöku topphótela í Frakklandi eða Þýskalandi sem dæmi væri bara hægt að nota ensku. Ómar segir að raunin sé orðin sú hér á landi á sama tíma og móttakan í hverju fyrirtæki og stofnun sé andlit þess.
Ómar nefnir svo nýtt dæmi úr fréttum sem hann segir dæmigert um aðra leið sem enskan fer inn í mál okkar.
„Það lýsir sér í því ástandi, að það er orðið erfitt, jafnvel fyrir fjölmiðlafólk að hugsa á móðurmáli sínu. Fréttamaðurinn var að segja frá golfkeppni og sagði að á ákveðinni holu undir lokin hefði orðið til "snúningspunktur" í keppninni. Vesalings fréttamaðurinn neyðist til að þýða hrátt úr enskunni "turning point",“ segir Ómar.
Hann segir að fréttamaðurinn virðist ekki hafa haft hugmynd um að í íslensku séu til mörg orð um þetta fyrirbæri, til dæmis þáttaskil, kaflaskil, vatnaskil, umskipti, tímamót, kúvending og vendipunktur svo nokkur séu nefnd.
„Kannski hefur hann haldið að það þyrfti íslenskt nýyrði til þess að komast hjá því að nota orðið "turning point". Í undanhaldinu undan enskunni er kannski það fyrirbæri varasamast sem lýsir sér í því að við erum í vaxandi mæli þess ekki megnug að hugsa á íslensku, heldur að bjarga okkur í horn með því að grípa beint eða óbeint til enskunnar.“
Ómar nefnir svo annað dæmi máli sínu til stuðnings:
„Í íþróttum er það þekkt bragð að leiða andstæðinga í gildru, "lokka þá inn" eða "pretta" en nú orðið er það alsiða að segja að verið sé "að lúra þá inn" og að þeir séu "lúraðir inn." Þarna er á ferðinni aulaleg þýðing á ensku sögninni "to lure" en íslensku orðin að lúra eða nafnorðið lúr þýða allt annað.“
