Ólína Þorvarðardóttir, þjóðfræðingur, deildarforseti í Háskólanum á Bifröst og fyrrverandi þingkona, telur æskilegt ef stjórnvöld félags-, menningar- og menntamála settu af staf stefnumótunarvinnu til að sporna gegn ofbeldismenningu og menntunarskorti meðal ungra karlmanna.
Fréttir í gærmorgun þess efnis að þrír fjórtán ára piltar hefðu ráðist á fólk af handahófi vöktu óhug margra. Réðust þeir á fólk af handahófi á minnst þremur stöðum í miðborginni. Spörkuðu þeir meðal annars í höfuð fórnarlamba sinna eftir að þeir slógu þau í jörðina. Þá ógnuðu þeir fólki með eggvopnum. Tvö fórnarlambanna þurftu að fara á bráðamóttöku vegna áverka sinna en í fréttum fjölmiðla í gær kom fram að ofbeldi meðal ungmenna væri að aukast.
Ólína gerði málið að umtalsefni á Facebook-síðu sinni í gær og segist hún satt að segja ekki vera mjög undrandi á þessari þróun.
„Lítum í kringum okkur á þá skefjalausu ofbeldisinnrætingu sem börn og ungmenni verða fyrir hvarvetna þar sem afþreying er í boði, hvort sem litið er á kvikmyndir, tölvuleiki eða það efni sem gengur á samfélagsmiðlum eins og TikTok o.fl.“
Ólína segir að hún sé ein af þeim sem þolir ekki ofbeldi; henni verði líkamlega illt af því að horfa á gróft ofbeldi í kvikmyndum.
„Klisjan um að maður geti sjálfur valið sitt áhorf hefur oft dunið á mér, ég þurfi ekki að kveikja á sjónvarpinu, þurfi ekki að fara í bíó frekar en ég vilji og þar fram eftir götum. Ekkert af þessu eru þó sanngjörn mótrök, því þegar „menningin“ hefur hreiðrað um sig gegnsýrir hún allt sem fyrir verður og valið er ekki raunverulega til staðar. Síðast í gær varð ég að slökkva á Ríkissjónvarpinu þegar mér var boðið upp á að "skemmta" mér yfir sakamálamynd þar sem verið var að búta fólk í sundur, plokka úr því augun og festa þau á band.“
Ólína segir að börn og unglingar séu sérstaklega útsett fyrir dægurmenningu sem beinist að þeim sem aldurshópi.
„Ofbeldisfullir tölvuleikir sem beinast að þeim sem markhópi eru framleiddir eins og enginn sé morgundagurinn. Í lokuðum kreðsum unglingamenningarinnar vill verða lítið eftirlit og þar getur orðið mög óæskileg gerjun. Gömul saga og ný. Mér er full alvara þegar ég segi að hér þurfi að reisa við skorður.“
Ólína segist sérstaklega hafa áhyggjur af eitruðum karlmennskuhugmyndum ungra manna sem henni sýnast standa í beinu sambandi við þann kynjahalla sem má sjá í skólakerfinu, þar sem ungir menn eru orðnir í minnihluta.
„Ég hef enga töfralausn, en held samt að það væri æskilegt ef stjórnvöld félags- menningar- og menntamála settu af stað stefnumótunarvinnu til þess að sporna gegn ofbeldismenningu og menntunarskorti meðal ungra karlmanna. Eitt það fyrsta sem þyrfti að skoða í því sambandi væri það afþreyingarefni sem ungu fólki stendur til boða.“
