„Ég verð að andæfa því sjónarmiði sem Eiríkur Rögnvaldsson setti fram í sjónvarpsfréttum í kvöld, að íslenskunni stafi ekki ógn af erlendum heitum á veitingastöðum og krám, heldur séu það matseðlarnir sem séu áhyggjuefnið.“
Þetta segir Ólína Þorvarðardóttir, þjóðfræðingur, rithöfundur og forseti félagsvísindadeildar Háskólans á Bifröst, á Facebook-síðu sinni.
Ólína gerði þar viðtal RÚV í gær við Eirík Rögnvaldsson, fyrrverandi prófessor í íslensku, að umtalsefni. Þar viðraði Eiríkur þá skoðun sína að íslenskunni væri ekki ógnað þótt ensk nöfn á veitingastöðum verði sífellt algengari hér á landi. Eiríkur sagði að annað gilti hins vegar um matseðla og annan texta.
Ólína segist taka heilshugar undir með Eíriki um matseðlana; alvarlegt sé þegar ekki er lengur hægt að lesa matseðil á íslensku á veitingahúsum.
„En mér fannst full lítið gert úr hinu, sem ég tel ekki síður fela í sér ógn, og það er sú árátta að klína enskum heitum og slagorðum á alla skapaða hluti. Heiti fyrirtækja, sem og slagorð þeirra, eru sýnileg hvarvetna og þau hafa áhrif, bæði bein og óbein, á hvern þann sem sér þau. Þau eru málfarsleg sjónmengun - málfarslegt áreiti liggur mér við að segja - og þau draga úr vægi íslenskunnar á mjög lúmskan og óbeinan hátt.“
Að mati Ólínu er þetta alvarleg þróun og fái hún að halda áfram óáreitt muni hún aðeins leiða til útrýmingar íslenskunnar – tungumáls sem nú þegar er í mikilli hættu.
