Ólafur Þór Gunnarsson, sérfræðingur í öldrunarlækningum og þingmaður VG, segir að það skipti gríðarlegu máli hvernig við bregðumst við í kjölfar útbreiðslu COVID-19 kórónaveirunnar.
„Þegar á reynir koma bestu einkenni Íslendinga sem þjóðar venjulega skýrt fram. Við gerum okkur grein fyrir því að við erum öll í þessu saman, við deilum öll kjörum og erfiðleikar eins eru erfiðleikar okkar allra,“ segir Ólafur í pistli sem birtist á vef Vísis síðdegis í gær.
Óhætt er að segja að Ólafur sendi mikilvæg skilaboð í pistlinum, enda bendir hann á að faraldurinn nú sé fordæmalaus í seinni tíma sögu. Smitleiðir séu hraðar, veiran sé áður óþekkt og vegna breyttrar heimsmyndar breiðist hún hraðar út en í fyrri faröldrum.
Skiptir máli hvað við gerum
Ólafur hrósar aðgerðum sóttvarnalæknis og almannavarna og segir að þeirra aðgerðir hafi verið fumlausar, leiðbeiningar skýrar og öll inngrip úthugsuð. En að sama skapi segir hann ljóst að það skiptir miklu máli hvernig landsmenn, ég og þú, bregðumst við.
„Hvernig við hlítum fyrirmælum, tökum skynsamlegar ákvarðanir og hjálpumst að. Íslensk yfirvöld hafa gripið til ráðstafana sem eru yfirvegaðar, en krefjast þess af almenningi að hann taki þátt og sýni ábyrgð. Við stöndum í mikilli þakkarskuld við alla þá sem tekið hafa leiðbeiningar um sóttkví og einangrun alvarlega og farið eftir þeim.“
Ólafur Þór, sem lauk sérfræðinámi í öldrunarlækningum og lyflækningum, bendir svo á að viðkvæmustu hóparnir séu þeir sem eru eldri og glíma við langvinna sjúkdóma.
„Ekki vegna þess að þeir smitist frekar, heldur vegna þess að þeir eru líklegir til að þola sýkinguna verr ef þeir fá hana. Við þurfum sem samfélag að vera sérstaklega vakandi gagnvart þessum hópum, bæði hvað það varðar að aðstoða þá eftir föngum sem ekki komast á milli, hjálpa með aðföng og fleira. Við þurfum líka að vera sérstaklega passasöm að bera ekki sýkingar á milli. Við þurfum að gæta að handþvotti, spritta okkur og forðast óþarfa snertingar,“ segir Ólafur sem beinir svo ákveðnum ráðleggingum til fólks.
„Notum tækni til samskipta þar sem það er hægt, jafnvel bara símann. Hringjum í ömmu, mömmu eða gamla frænku. Bjóðumst til að taka á okkur ytri samskipti eldra fólksins okkar, eins og innkaupaferðir og útréttingar. Förum í apótekið fyrir fólkið okkar. Sækjum póstinn. Bjóðum fram hjálp sem við getum flest svo auðveldlega veitt.“
Ólafur endar pistilinn svo á mikilvægum skilaboðum:
„Með samstöðu og hjálpsemi, samhygð og nærgætni komumst við saman í gegnum þetta verkefni. Spilum þannig úr erfiðri stöðu að við styrkjum tengslin okkar inn á við og komum sterk út úr þessari krísu.“
