Ólafur F. Magnússon, fyrrverandi borgarstjóri, telst ekki til helstu aðdáenda Dags B. Eggertssonar, núverandi borgarstjóra, eins og þeir sem fylgst hafa með borgarmálunum vita.
Í Morgunblaðinu í dag skrifar Ólafur um nýja bók Dags, Nýja Reykjavík, og er óhætt að segja að honum hafi sárnað það sem skrifað var um hann. Hann nefnir dæmi máli sínu til stuðnings og segir að á síðu 74 komi fram að Ólafur hafi fengið 274 atkvæði í kosningunum 2010, minna en hálft prósent.
„Hér ruglar Dagur saman fylgi óháðs framboðs míns, sem hlaut 668 atkvæði og 1,1% fylgi, og fylgi Helgu Þórðardóttur, sem leiddi Frjálslynda flokkinn. Lítið fylgi mitt var viðbúið eftir harkalegt einelti vinstrimanna á hendur mér, þar sem Dagur B. kom mjög við sögu,“ segir Ólafur og heldur áfram:
„Dagur var sannarlega þátttakandi í eineltinu gegn mér um langt árabil. Dagur stóð auk þess að lögsókn gegn mér árið 2012 þar sem ég var að tilefnislausu sakaður um fjárdrátt. Við það lagðist ég í alvarlegt þunglyndi, allt árið 2012 og fram til vorsins 2013.
Ólafur segir að árin 2009 og 2010 hafi hann bæði sinnt læknisstarfinu og borgarfulltrúastarfinu af alúð og staðið sig vel á báðum sviðum.
„Ekki bara í læknisstarfinu heldur vitna fundargerðir borgarstjórnar og borgarráðs um mikil afköst mín í borgarfulltrúastarfinu þó að það hafi aldrei verið mitt aðalstarf nema árið 2008. Ég var líka á fullu í læknisstarfinu árið 2011. Ég hætti vissulega að reka læknastofu árið 2013 en ég held að þeir sem hafi fylgst með ljóðum mínum og lögum allt frá 2013 viti að ég er ekki horfinn af sjónarsviðinu, eins og Dagur gefur í skyn. Og ég hef fram á síðustu ár rétt mörgum hjálparhönd sem læknir, enda reyndur í því starfi,“ segir Ólafur sem virðist sár og svekktur vegna skrifa Dags.
„Illt er að Dagur skuli sem læknir tala niður til mín. Enn verra er þó að hann þegir yfir öllu því ljóta sem hann hefur gert á minn hlut allt frá borgarstjóratíð og fram til ársins 2013. Hann var í nánum tengslum og samráði við þá stjórnmálamenn, rithöfunda, leikara og fjölmiðlamenn sem harðast sóttu að mér. Í þeim hópi voru margir nánustu vina hans. Sjálfur kom Dagur fram á blaðamannafundi þar sem ég var sagður „lyginn óheilindamaður“ og félagar hans í minnihlutanum bókuðu í borgarráði 30. apríl 2008 að ég væri haldinn „mannfyrirlitningu“. Þetta er líklega ljótasta bókun í 100 ára sögu borgarstjórnar.
Ólafur segir enn fremur að Dagur haldi því fram að hann hafi af hégómagirnd þegið tilboð um að verða borgarstjóri. Því fer víðs fjarri, að sögn Ólafs. „Nær væri að segja að ég hafi sem hugsjónamaður með sterka sannfæringu viljað koma mínum málum áfram.“
Ólafur fer víðar í grein sinni og segir það engin rök hjá Degi að hann hafi verið lítilsgildur og hégómagjarn stjórnmálamaður.
