Ólafur segir margt benda til að karlar séu veikara kynið

„Eru karlar hið veikara kyn? Margt bendir til að svo sé, allt frá getnaði,“ segir Ólafur Grétar Gunnars­son, fjöl­skyldu- og hjóna­ráð­gjafi, í at­hyglis­verðri grein í Frétta­blaðinu í dag.

Þar skrifar Ólafur meðal annars um muninn á körlum og konum og þá stað­reynd að drengir eru við­kvæmari en stúlkur. Ólafur nefnir nokkur at­riði máli sínu til stuðnings og bendir til dæmis á að fréttir að utan hermi að fleiri karlar hafi veikst al­var­lega af CO­VID-19 sjúk­dómnum en konur. Þar að auki sé dánar­tíðni þeirra mun hærri en meðal kvenna. Hann segir að á­stæður þessa kynja­munar séu ó­þekktar en þó bendi margt til þess að karlar séu hið veikara kyn.

„Færri karl­kyns fóstur lifa fulla með­göngu: hlut­fall kynjanna við getnað er 130 á móti 100, en er komið í 106 drengi á móti 100 stúlkum við fæðingu. Og rann­sókn bendir til þess að streita á með­göngu hafi al­var­legri varan­leg á­hrif á karla en konur ævina á enda,“ segir hann og vísar í heimildir frá Sebastian Kra­emer og Vé­dísi Helgu Ei­ríks­dóttur. Hann spyr: „Hvernig má styrkja drengina okkar betur?“

Ólafur segir að karlar geti átt erfitt með að sefa sig undir miklu á­lagi.

„Sam­kvæmt rann­sóknum John Gott­man eykst álag í para­sam­bandi mjög mikið með til­komu for­eldra­hlut­verksins. Með góðri fræðslu til para sem eiga von á barni má styrkja já­kvætt sam­band þeirra og byggja grunn fyrir far­sæld í for­eldra­hlut­verkinu. Ríkis­stjórn Ís­lands leggur sér­staka á­herslu á jafn­rétti“ segir hann og bætir við að for­eldra­fræðsla gegni þar veiga­miklu hlut­verki.

„For­eldra­fræðsla er for­senda þess að jafna megi álag kynjanna í upp­eldi og um­önnun barna. Þannig er stuðlað að auknu jafn­rétti til fram­búðar. For­eldra­fræðslan getur aukið skilning feðra á hinum nýju að­stæðum, bætt inn­sýn þeirra í líðan makans og hjálpað þeim að verða virkir þátt­tak­endur í því ævin­týri að annast lítið barn. Og það mun skila sér til drengjanna okkar sem af líf­eðlis­fræði­legum á­stæðum eru við­kvæmari en stúlkur og oft erfiðari í um­önnun,“ segir Ólafur sem endar grein sína á þessum orðum:

„Við þurfum að byrja að huga að vel­ferð drengja fyrr en við gerum nú. Þannig aukum við jafn­rétti og vel­sæld í sam­fé­lagi okkar!“