Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseti Íslands, telur að farið hefði fyrir Íslandi eins og Nýfundnalandi og landið orðið gjaldþrota ef ekki hefði tekist að færa landhelgina í áföngum út í 200 mílur og fá yfirráð yfir landhelginni og fiskimiðunum.
Þetta kemur fram í viðtali Jóns G. Haukssonar við Ólaf Ragnar en þáttur Jóns verður á dagskrá Hringbrautar í kvöld, 17. júní.
Ólafur Ragnar segir í viðtalinu að það séu forréttindi að vera Íslendingur – þótt okkur finnist það nú ef til vill ekki í orðræðu dagsins – og að við búum í lúxushorni heimsins. Þeir Jón G. og Ólafur ræða nokkra hornsteina í efnahagssögu lýðveldisins sem reyndust undirstaðan í hagvexti og efnahagslegu sjálfstæði þjóðarinnar.
„Ég hef kallað útfærslu landhelginnar og þann sigur sem þar vannst í þremur þorskastríðum við Breta; raunar þessa sögu alla, sjálfstæðisbaráttuna síðari. Ef okkur hefði ekki tekist að færa landhelgina út og fá yfirráð yfir fiskimiðunum hefðum við ekki getað þróað nútímasamfélag á Íslandi. Þetta er mikið sagt; en ef við hefðum ekki náð þessum yfirráðum er mjög líklegt að fyrir Íslandi hefði farið eins og Nýfundnalandi og landið orðið gjaldþrota.“
Ólafur segir enn fremur í viðtalinu:
„Þegar Ólafur Thors mælti fyrir útfærslu landhelginnar í 4 mílur árið 1952 sagði hann réttilega að annaðhvort tækist þetta eða lýðveldinu væri stefnt í alvarlega hættu. Því að þegar Ísland varð lýðveldi 17. júní 1944 var það í fyrsta skipti í sögunni sem svo fámenn þjóð varð sjálfstætt ríki. Flestir sérfræðingar á þessum tíma töldu að stofnun lýðveldisins væri nánast vonlaust dæmi; bæði pólitískt og efnahagslega, að svo fámennt samfélag, sem þar að auki byggi í mjög stóru og harðbýlu landi, myndi vart hafa það af sem sjálfstætt ríki. En núna 76 árum síðar erum við í fremstu röð í veröldinni á nánast öllum alþjóðlegum mælikvörðum sem notaðir eru yfir velmegun og lífskjör.“
