„Rétt í þann mund sem þjóðin er að brjótast út úr veirufaraldrinum áformar ríkisstjórnin að efna til eiturlyfjafaraldurs sem þyngst mun koma niður á ungu fólki,“ segir Ólafur Ísleifsson, þingmaður Miðflokksins, í aðsendri grein sem birtist á vef Vísis í morgun.
Óhætt er að segja að Ólafur hafi áhyggjur af frumvarpi ríkisstjórnarinnar um að ákvæði laga um ávana- og fíkniefni verði breytt á þann hátt að kaup og varsla á takmörkuðu magni fíkniefna, svokölluðum neysluskömmtum, verði heimiluð.
„Ýmislegt ógott hefur stafað frá ríkisstjórninni en þetta frumvarp verður að teljast af allra lakasta tagi,“ segir Ólafur og bendir á að kunnáttufólk, læknar og lögregla leggist gegn frumvarpinu. Hann bendir til dæmis á umsögn Landlæknisembættisins þar sem bent er á að hvergi komi skýrt fram tillögur eða hugmyndir um auknar forvarnir.
Ólafur bendir á fleiri umsagnir, til dæmis frá Læknafélagi Íslands þar sem lögð er áhersla á að efla og auka meðferðarúrræði fyrir þá sem berjast við fíkn og verja auknu fjármagni til slíkra verkefna.
„Læknafélagið bendir á að hvergi er í frumvarpinu gert ráð fyrir neinum hliðaraðgerðum sambærilegum þeim sem gripið hefur verið til í öðrum löndum sem farið hafa þá leið að lögleiða neyslu fíkniefna eða gera hana ekki refsiverða. LÍ telur að svo afdrifaríkt skref sem þetta þurfi að stíga samhliða umfangsmiklum aðgerðum þar sem boðið er upp á meðferðarúrræði fyrir fíkniefnaneytendur, ráðgjöf og stuðning,“ segir Ólafur en Læknafélagið bendir einnig á að frumvarpið skilgreini ekki hvað sé neysluskammur.
Ólafur bendir einnig á að lögregluembættin telji frumvarpið ófullnægjandi. „Lögreglustjórafélagið hefur í umsögn bent á að mörkin milli þess að vera neytandi og seljandi séu ekki alltaf ljós. Vel þekkt er að neytendur fíkniefna fjármagna oft eigin neyslu með sölu á fíkniefnum. Þá er vel þekkt að seljendur fíkniefna hafa oft lítið magn fíkniefna á sér í því skyni að svo líti út sem um neysluskammta sé að ræða.“
Fleiri umsagnir eru í svipuðum dúr, segir Ólafur, til dæmis frá Lögreglustjóranum á Norðurlandi.
Ólafur bendir á að Miðflokkurinn hafi beitt sér af alefni gegn frumvarpinu undir þeim formerkjum að með því sé efnt til nýs lífshættulegs faraldurs í landinu.
„Sigurður Páll Jónsson alþm., sem vel þekkir til málaflokksins, hefur í umræðum lagt áherslu á forvarnir og meðferðarúrræði. Karl Gauti Hjaltason alþm. og fyrrum lögreglustjóri hefur gert að tillögu sinni að tekin verði upp heimild til að strika af sakaskrá smávægileg brot að fullnægðum tilteknum skilyrðum svo fólk dragi ekki bernskubrek á eftir sér.“
Ólafur endar grein sína á þeim orðum að frumvarpið liggi sundurskotið í tætlum eftir umsagnir kunnáttufólks, lækna og lögreglu.
„Lykilhugtakið neysluskammtur er ekki skilgreint í frumvarpinu. Alla áherslu vantar á forvarnir og meðferðarúrræði. Spyrja má hvort nokkur þingmaður utan flokks pírata og kannski einhverra í VG ætli að styðja frumvarpið komi það til atkvæðagreiðslu? Kemur til greina að einhver þingmanna Sjálfstæðisflokksins greiði frumvarpinu atkvæði sitt? Vart verður því trúað um þingmenn Framsóknarflokksins sem vildi gera Ísland fíkniefnalaust árið 2000.“