Ólafur M. Magnússon, fyrrverandi framkvæmdastjóri Mjólku og Mjólkurbúsins Kú, segir að aðför að Samkeppniseftirlitinu standi nú yfir og þar fari fremstir í flokki helstu fákeppnismógúlar og brotamenn á samkeppnislögum undir hatti Samtaka atvinnulífsins.
„Nýverið kom fram nýr liðsmaður í þennan kór, Sigurður Hannesson framkvæmdastjóri Samtaka iðnaðarins, og heggur þar sá er hlífa skyldi. Ari Edwald fyrrverandi forstjóri Mjólkursamsölunnar hefur beitt sér bæði innan Sjálfstæðisflokksins og SA og krafist þess að dregið verði úr valdheimildum SKE, einbeittari verður brotaviljinn ekki,“ segir Ólafur í aðsendri grein sem birtist í Fréttablaðinu í dag.
Óvægnar árásir
Ólafur segir ljóst að engin samkeppni væri í dag á mjólkurvörumarkaði hefði Samkeppniseftirlitið ekki skakkað leikinn og stöðvað framgöngu Mjólkursamsölunnar. Eins og kunnugt er staðfesti Hæstiréttur sekt MS upp á 480 milljónir króna í mars síðastliðnum.
Segir Ólafur að ef ekki væri fyrir Samkeppniseftirlitið væri mjólkurvinnslunni Örnu og Biobúi og öðrum ekki tryggð lífvænleg skilyrði til rekstrar ef ekki hefði komið til úrskurðarins sem vísað er til hér að framan.
„Þar stóðu starfsmenn SKE sig framúrskarandi vel og ekki síst forstjórinn Páll Gunnar Pálsson, sem mátti sæta óvægnum árásum Ara Edwald sem stýrði samkeppnisbrotafyrirtækinu MS. Að framkvæmdastjóri SI sé orðinn sólisti með þessum kór, er engan veginn viðeigandi, enda fjölmargir aðilar SI orðið að berjast fyrir tilveru sinni og brjótast inn á markaðinn,“ segir Ólafur og bætir við að staðreyndin sé sú að hér á landi sé fákeppnismarkaður og mikil hringamyndun í kringum ákveðnar greinar. Ítök atvinnulífsins í ákveðnum stjórnmálaöflum sé langt frá því að geta talist eðlileg.
„Þannig er ákveðnum aðilum tryggður betri aðgangur að meiri gæðum og tækifærum en öðrum og það tryggt í gegnum pólitíska samtryggingu, eins og vel er þekkt. Mér er það enn þá mjög minnisstætt þegar það rann upp fyrir mér að hörð hagsmunagæsla og í raun spilling einkenndi umfram annað stjórnsýsluna hér á landi og tengdist hún einnig pólitísku starfi. Á þeim tíma sat formaður verðlagsnefndar landbúnaðarins í 17 stjórnum fyrir hönd Kaupfélags Skagfirðinga.“
Kemur með strætó
Ólafur segir að þetta hafi talist eðlilegt og sjálfsagt og þáverandi landbúnaðarráðherra, Sigurður Ingi Jóhannsson, svarað athugasemdum hans um að þetta væri ekki með hæfi, með eftirfarandi orðum: „Ólafur Friðriksson er vandaður maður sem kemur hér til vinnu með strætó alla daga.“
Að mati Ólafs er þó alvarlegast að ESB-tilskipun frá árinu 2014, nr. 104, um skaðabætur vegna brota á samkeppnislögum hafi ekki verið innleidd í íslensk lög. Þannig séu sjö ár liðin frá því að innleiðingin hefði átt að eiga sér stað.
„SA leggst gegn þessari tilskipun og slær með því skjaldborg um brotamennina og þá sem skaða keppinauta sína með ólögmætum hætti, svo furðulegt sem það kann að hljóma. Tilskipunin hefði styrkt réttarstöðu okkar sem brotið hefur verið á með afgerandi hætti og auðveldað okkur að sækja rétt okkar og tryggt réttláta málsmeðferð. Stjórnvöld verða að skýra hvers vegna ekki hafi tekist á nærri tveimur kjörtímabilum að ljúka málinu. Verður það að teljast algjört dugleysi.“
Samtryggingin er víða
Ólafur segir það vekja enn meiri furðu þegar til þess er litið að farið var í sérstaka vegferð á Alþingi á síðasta þingi til að veikja stöðu Samkeppniseftirlitsins.
„En samtryggingin er víða, þannig að nú stendur virtur prófessor, Stefán Már Stefánsson, sem hefur þegið umtalsverða fjármuni frá Bændasamtökum Íslands og fleiri aðilum tengdum landbúnaðinum, eftir á nýju fötum keisarans. Þar sem álit hans í áfrýjunarnefnd samkeppnismála stóðst enga skoðun og var hafnað á öllum dómstigum landsins. Betur hefði farið á því að hann hefði sagt sig frá málinu, enda algjörlega vanhæfur vegna vinnu sinnar fyrir BÍ. Það hefði verið alvarlegt ef SKE hefði ekki getað skotið niðurstöðu áfrýjunarnefndar til dómstóla í málefnum Mjólku og KÚ, ekki síst í ljósi þess hversu afdráttarlaus dómsniðurstaða Hæstaréttar var og alvarleika brotanna,“ segir Ólafur sem kallar eftir því að landsmenn standi við bakið á Samkeppniseftirlitinu.
„Því er mikilvægt að almenningur fylki liði að baki Samkeppniseftirlitinu enda verður frjáls og virk samkeppni ekki tryggð með öðrum hætti en að sterku eftirliti með leikreglum á markaði sé fylgt. Forstjóri SKE á að hafa skoðanir á samkeppnismálum og ber í raun skylda til þess, því er allt tal framkvæmdastjóra SI um annað hrein fortíðarþrá um gamaldags fákeppni. Því hvet ég SA og SI til að syngja eingöngu þagnirnar þegar kemur að því að flytja sónötuna um samkeppnisrétt og helst í strætó, en gjarnan í öðru en nýju fötum keisarans. Hrindum aðförinni að Samkeppniseftirlitinu, það er brýnt fyrir hagsmuni almennings.“
