Nærri þriðjungur telur sig hafa orðið fyrir áreitni á Alþingi, þ.e. hegðun sem er ítrekuð og ógnandi og þar af voru hlutfallslega fleiri konur. Þá greindu tæplega 16 prósent þingmanna frá því að hafa orðið fyrir líkamlegu ofbeldi í tengslum við starf sitt á Alþingi.
„Þetta er náttúrulega skýrsla um eða úttekt á vinnuumhverfinu á Alþingi og þingmennskunni sem starfi, því það er spurt út fyrir þinghúsið, um það sem tengist þingmannastarfinu“, segir Steingrímur J. Sigfússon forseti Alþingis í viðtali í þættinum 21 í kvöld. Rætt var við Steingrím um niðurstöðum nýrrar könnunar Félagsvísindastofnunar á starfsumhverfi og vinnustaðamenningu Alþingis með sérstakri áherslu á einelti, kynferðislega og kynbundna áreitni og hvort þingmenn hefðu sætt ofbeldi og hótunum í tengslum við starfið.
Alþingismenn og starfsfólk Alþingis tók þátt í könnuninni. Marktækar niðurstöður leiða m.a. í ljós að einelti á sér stað á Alþingi og kynferðislegt og kynbundið áreiti.
Sextán prósent sögðust þar hafa orðið fyrir kynferðislegri áreitni á Alþingi. Mikill meirihluti sagði að karl hefði áreitt sig kynferðislega, eða 87,5%. Einungis 12,5% þeirra sem orðið höfðu fyrir kynferðislegri áreitni á Alþingi tilkynntu um athæfið.
„Eitt tilvik er einu tilviki of mikið og þetta er bara það sem við viljum alls ekki sjá og er að mínu viti alvarlegra“, segir Steingrímur og miðar þar við utanaðkomandi áreiti almennt á þingmenn.
„Nú máttum við alveg búast við þessu, þegar MeToo skall hér á ströndum þá voru þingkonur einn af þeim hópum sem fyrst kom fram sagði sína sögu, svakalegar, þannig að það átti ekki að koma okkur á óvart þó að við fengjum alvarlegar niðurstöður úr þessari skýrslu“, segir Steingrímur.
„Þingmannshluti úrtaksins virðist liggja ofan við almenna vinnumarkaðinn eða stofnun eins og Háskóla Íslands og það er eitthvað sem við hljótum að taka mjög alvarlega eða leita skýringa í séreðli starfsins, ég get ekki kallað það menningu en eitthvað í vinnuumhverfinu í stjórnmálunum“, bætir Steingrímur við og tekur undir að það megi leita skýringa í átakaumhverfis stjórnmálanna.
Spurður um frekari útskýringar á þessu vinnuumhverfi Alþingis þar sem kynferðislegt ofbeldi þrífst bendir Steingrímur á að stjórnmálin hafi svo lengið verið karlaheimur. „Og ef við tölum um feðraveldi þá hefur það óvíða staðið fastar fótum en lengi vel í stjórnmálum“.
Steingrímur bætir við: „Svo minni ég á það að þetta er ekki bara bundið við þingið, þetta eru stjórnmálin í heild sinni eins og MeToo sögurnar í sýndu okkur, þetta er líka sveitarstjórnarstigið, þetta er líka starf stjórnmálaflokkanna á landsvísu“.
Kynbundin áreitni eða áreitni sem byggist á kyni þess sem verður fyrir því mældist mest meðal þingmanna, eða tæplega 40 prósent. Hlutfallslega fleiri svöruðu slíku játandi og gerendur voru karlar í miklum meirihluta.
