„Aldrei fyrr hafa fréttir af heilsu minni vakið eins mikla kátínu hjá vinum og fjölskyldu, og í stað samúðar sat sjúklingurinn undir háðsglósum og hlátrasköllum,“ segir Margrét Kristmannsdóttir, framkvæmdastjóri Pfaff.
Margrét skrifaði óborganlega bakþanka í helgarblað Fréttablaðsins um helgina, en í pistlinum segir hún frá óvenjulegum meiðslum sem hrjáðu hana í haust.
Þeir sem þekkja til Margrétar vita margir að hún þykir frekar hávær. „Mér liggur einfaldlega hátt rómur en tel mig hvorki tala sérstaklega mikið né vera óeðlilega háværa,“ segir hún.
Það var svo í haust að hálsóþægindi fóru að gera vart við sig. Á tímum heimsfaraldurs COVID-19 þótti það ákveðið áhyggjuefni en Margrét segir að fjölskyldu hennar hafi verið létt þegar í ljós kom að óþægindin tengdust veirunni ekki á neinn hátt.
„Óþægindin reyndust þrálát þannig að á endanum var leitað til læknis, sem eftir stutta skoðun sá hvað hrjáði konuna. Frúin reyndist vera með vöðvabólgu í tungurót,“ segir hún og bætir við að þessi greining hafi vakið kátínu margra. Við tók sprautumeðferð sem fljótt dró úr óþægindum í hálsi og hresstist hún í kjölfarið.
„Undanfarnar vikur hafa flestir haldið sig heima við og samskipti við fólk með nýjum hætti. Vinkonuhópar hittast fyrir framan tölvuskjái og þar er skrafað og hlegið og stundum er gott vínglas haft um hönd,“ segir Margrét og bætir við að eitt kvöldið hafi hún setið óvenjulegi á slíkum fundi þegar eiginmaðurinn hafði á orði að greinilegt væri að meðferðin væri að virka.
„Því sjaldan hefði hans betri helmingur talað jafn mikið og hátt og þetta kvöld. Þó mátti greina af raddblænum að skjótur og góður bati eiginkonunnar var honum ekkert sérstakt fagnaðarefni.“
