Níu ára drengurinn fór að hágráta – Ágúst Ólafur: Þetta er ekki í lagi

„Ætla stjórn­völd í al­vörunni að byrja á þessu aftur? Að vísa börnum úr landi sem hafa fest hér rætur í meira en 2 ár er ekki í lagi.“

Þetta segir Ágúst Ólafur Ágústs­son, þing­maður Sam­fylkingarinnar, um mál egypskrar fjöl­skyldu sem dvalið hefur hér á landi í rúm tvö ár. Fjöl­skyldunni hefur verið neitað um vernd og stendur til að senda hana úr landi á næstu dögum.

Stundin fjallaði um málið í gær en í fréttinni kom fram að yngsta barnið í fjöl­skyldunni hafi komið til Ís­lands þegar það var sex mánaða. Elstu börnin ganga í Háa­leitis­skóla í Reykja­vík og hafa þau að­lagast ís­lensku sam­fé­lagi vel.

„Burt­séð frá öðrum máls­at­vikum þá skiptir máli að hér hafa börnin verið í meira en tvö ár. Lögin gera ráð fyrir að hægt sé að veita dvalar­leyfi í slíkum til­vikum. Börn hafa sjálf­stæðan rétt sam­kvæmt ís­lenskum lögum og sam­kvæmt Barna­sátt­mála Sam­einuðu þjóðunum sem við höfum lög­fest. Þessi börn sem eru tveggja, fimm, níu og tólf ára og eru í ís­lenskum skólum, tala ís­lensku og búa hér, eiga hins vegar bara 8 daga eftir á Ís­landi,“ segir Ágúst Ólafur sem spyr hvort ekki eigi að gera það sem er börnunum fyrir bestu.

Sema Erla Serdar, stofnandi Solaris, hjálpar­sam­taka fyrir hælis­leit­endur og flótta­fólk á Ís­landi, hefur kynnst fjöl­skyldunni vel. Hún vísar í sam­tal hennar við hinn níu ára gamla Abdalla. „Mig langar að verða flug­maður“ sagði Abdalla, níu ára vinur minn og fór svo að há­gráta. Rewida, 12 ára systir hans og vin­kona mín, sem dreymir um að verða kennari, fór líka að gráta. Á milli grátandi barnanna sátu litlu bræður þeirra, Hamza, 5 ára og Mu­stafa, 2 ára.“

Sema sagði erfitt að lýsa þjáningunni, sorginni og óttanum í augum barnanna þar sem þau sátu á móti henni grátandi. „Ég mun seint gleyma þessari stund og ég er ekki viss um að ég muni fyrir­gefa þeim sem bera á­byrgð á þessari líðan barnanna.“

Sema segir að til standi að senda fjöl­skylduna úr landi þann 16. septem­ber næst­komandi. „Þau verða send til Egypta­lands, þaðan sem þau þurftu að flýja. Þar er faðir þeirra (og í raun þau öll) í lífs­hættu vegna pólitískra of­sókna og of­beldis og hann mun vera hand­tekinn við komuna til landsins. Það sem mun gerast í kjöl­farið er ekki við hæfi að setja á prent að sinni. Það sem það mun þýða fyrir börnin og móður þeirra, ef þau verða ekki hand­tekin líka, er á­fram­haldandi flótti um ó­komna tíð.“